GadeSound

Dopiero co testowałem brzmienia fortepianowe i wówczas doszedłem do wniosku, że w zasadzie Pianoteq mi w zupełności wystarcza, zwłaszcza w wersji Studio Bundle . Ale to się, rzecz jasna, nie mogło skończyć tak polubownie, bo raz, że odgrzebałem zapomniany stosunkowo niskobudżetowy fortepian od Cinematic Studio , a dokupiłem do porównania całkiem porządny i dobrze oceniany Garritan CFX Concert Grand (pełny tytuł brzmi jeszcze poważniej: Garritan Abbey Road Studios CFX Concert Grand ). Pierwszy to Yamaha C7 Grand , drugi zaś - ceniona Yamaha CFX Concert Grand . Czy jest sens porównywać te dwie biblioteki ze sobą? Hm, to zależy, co chcemy sprawdzić. Wymagania i możliwości W przypadku Cinematic Studio Piano sprawa jest prosta: kupujemy za ok. 80 dolarów instrument dla samplera Kontakt (można używać darmowej wersji samplera), ściągamy niecałe 5GB danych i to tyle. Dostajemy cztery miksy mikrofonowe, możliwość włączenia odgłosów klawiszy i pedałów oraz pokrętło zwiększające pogłos....

Test VSL Synchron Prime Woodwinds był okazją, by przygotować nową wersję mock-upu "Poranka" Edwarda Griega. Chwilę wcześniej przygotowywałem jeszcze jedną wersję, tym razem korzystającą ze Spitfire BBC Symphony Orchestra , którą umieściłem w albumie "Classical" . A trzeba wspomnieć, że przecież prawie rok temu też już mierzyłem się z tym utworem . Skoro miałem już wersję VSL i BBC , postanowiłem zatem zrobić coś, co nie jest często spotykane na YouTube , czyli nagrać ten mock-up , wykorzystując jeszcze inne biblioteki. W sumie (na razie) zebrałem pięć nagrań: VSL , BBC , Berlin , Cinematic Studio i Spitfire Symphony Orchestra . Zacząłem jeszcze wersję w Nucleusie i w EastWest Hollywood Orchestra Opus , ale szczerze mówiąc, po zrobieniu pięciu wersji (a jest to mnóstwo słuchania w kółko tego samego utworu), miałem na razie dość - choć, być może, jeszcze się takie wersje pojawią, dopiszę je wtedy do listy. Ktoś mógłby pomyśleć, że to niewielki wysiłek nagrać ...

Tak się składa, że człowiek głośniejszy dźwięk (w tym kontekście - nagranie) ocenia zazwyczaj wyżej niż dźwięk cichszy. To dość znana zależność, z której zresztą niektórzy, mniej uczciwi producenci wtyczek VST robią użytek - przetwarzany dźwięk jest o decybel czy dwa głośniejszy, przez co wydaje się, że wtyczka pozytywnie wpływa na jakość. Oczywiście, charakter niektórych wtyczek sprawia, że siłą rzecz "produkują" one głośniejszy sygnał, więc nikt tu nikogo nie chwycił za rękę, ale osobiście bardzo doceniam, gdy producent wtyczki umieszcza w niej funkcję Auto Gain . Jej zadaniem jest właśnie doprowadzenie głośności po przetwarzaniu do tej samej wartości, jaką sygnał miał przed przetwarzaniem. Coraz więcej wtyczek tę funkcję ma, ale jest sporo wtyczek starszych lub np. emulujących sprzęt analogowy, gdzie co najwyżej jest regulacja ręczna lub nawet nie ma jej wcale. Wtedy porównywanie tego, co wtyczka faktycznie robi z naszym sygnałem staje się wyzwaniem. Przy dostępnej regula...

Jeśli ktoś zagląda na tego bloga od pewnego czasu lub słucha mojego podcastu , zna moje boje z szumami w nagraniu. Od samego początku nagrywania miałem swoją (teraz wiem, że nierealistyczną) wizję, jak to w nagranym sygnale znajduje się tylko mój głos i nic poza nim. Dosłownie nic, bo nie chciałem też w nagraniu szumu. Żadnego. Zaczynałem nagrywać muzykę w czasach, gdy jedynym dostępnym mi nośnikiem była taśma magnetofonowa Stilon Gorzów i podejrzewam, że dlatego narosła we mnie awersja do szumów wszelakich. Ale pal licho przeszłość - wszystkie moje wysiłki szły dotąd w kierunku, by się szumu pozbyć definitywnie i raz na zawsze. I jeśli ktoś jest ciekaw, co da się osiągnąć w warunkach domowych, zapraszam do przesłuchania przykładów - a bardzo zachęcam do skorzystania do odsłuchu ze słuchawek, bo szum na tym poziomie raczej nie będzie słyszalny w monitorach. Dodam też uspokajająco - ten materiał będzie istotny tylko dla szumofobów. Normalni ludzie się tymi rzeczami nie przejmują i po ...

Nie bawmy się w oszukiwanie samego siebie - kocham brzmienie rożka angielskiego i nic na to nie poradzę. Miałem do jego wirtualnych postaci już trzy podejścia - jedno to Vienna Symphonic Library (VSL) Cor Anglais , drugie to modelowane fizykalnie Double Reeds , trzecie to nieopisywane na blogu zetknięcie z 8Dio Claire English Horn Virtuoso (litościwie nie wspominam o wersji z EastWest Hollywood Orchestra , bo na nim zawiodłem się najboleśniej). Wprawdzie wersja VSL w wariancie francuskim, okraszona pogłosem, jakoś tam dawała radę, ale z perspektywy miesięcy nadal negatywnie oceniam oprogramowanie VSL , którego dotąd nie udało mi się w pełni ogarnąć, przez co pewna i pełna kontrola nad artykulacjami okazała się być nieosiągalna. Z Double Reeds było inaczej, chociaż utopienie brzmienia w pogłosie również to brzmienie poprawiało. Instrument od 8Dio to klasyczny niewypał, bardzo typowy dla produktów tego producenta - teoretycznie bardzo fajny, ale też bardzo kłopotliwy w sterowaniu (ba...

Jaki jest Dynamite, każdy widzi Nadszedł wreszcie ten dzień, kiedy w moje ręce trafił sE Dynamite DM1 . No i muszę powiedzieć, że jeśli chodzi o wygląd, to przebija inne aktywatory - jest smukły, długi, czerwony i... efektowny. Na pewno nie można mieć żadnych zastrzeżeń do samej budowy - jest równie solidna i pancerna, jak w przypadku Klark Teknika i tak samo jak w tamtym przypadku, po podłączeniu nic się nie chwieje, nie rusza. Walory estetyczne podkreśla też samo opakowanie w kształcie laski dynamitu: Porównanie gabarytów i wyglądu Dynamite oraz Klark Teknik CT-1 O tym, czym są aktywatory dla mikrofonów dynamicznych i wstęgowych, opisywałem dość szczegółowo przy okazji testów Klark Teknik CT-1 czy FetHeada . W skrócie - są to takie urządzenia, które podłączone między mikrofonem a urządzeniem rejestrującym i zasilone napięciem phantom , podnoszą poziom sygnału o dwadzieścia parę decybeli. Dzięki temu mamy lepszy stosunek sygnału użytecznego do szumu, no i sam sygnał użyt...

Starcie zawodników wagi ciężkiej Dzisiaj trochę nietypowo i może prowokacyjnie - bo takie właśnie zwykle są "pojedynki". Jestem wieloletnim użytkownikiem obu programów, a choć teoretycznie więcej doświadczenia mam z Cubase , to tak naprawdę świadomie zacząłem go używać dopiero podczas prac nad albumem Flashback w 2018 roku. I to głównie dlatego, że równolegle uczyłem się obsługi Studio One - w obu programach widać bowiem bardzo duże podobieństwa. Jaki jest w ogóle sens tego porównania? Ano tylko i wyłącznie taki, żeby się przekonać, co w mojej praktyce muzycznej się sprawdza lepiej tu czy tam. Nie będzie to więc super-obiektywny przegląd, uwzględniający nawet te najbardziej zaawansowane funkcje (jak np. potrójna konsola w Cubase ), ale mimo to myślę, że lektura może dostarczyć ciekawych wrażeń. Instalacja i uruchamianie Nie od dziś wiadomo, że nie jestem zwolennikiem zaawansowanych zabezpieczeń, z których zwykle jest więcej szkody niż pożytku. Steinberg od dzie...

Korzystając z faktu, że mam udostępniony przedwzmacniacz Golden Age Project 73 Mk3 , postanowiłem przeprowadzić kilka szybkich testów posiadanych mikrofonów. Celem jest, oczywiście, porównanie "produkowanego" przez nie dźwięku w kontekście wokalu, a nawet bardziej - opracowań lektorskich, którymi się ostatnio zajmuję. Wprawdzie jakieś tam porównania robiłem i wcześniej, głównie między MXL770 a WarmAudio WA87 , jednak teraz do boju wszedł także stareńki już (ponad dwudziestoletni!) Shure 14A , zabawkowy mikrofon pożyczony od córki oraz mikrofony elektretowe, wbudowane w rejestrator Tascam DR-05 . Co, jak i czym? Aby ominąć problem szumiącego komputera, do rejestracji śladów wokalnych używam zwykle rejestratora Tascam - jest on bezgłośny i daje odpowiednią jakość zapisu (używam zwykle 48kHz i 24bitów). Aby przetestować jego wbudowane mikrofony, wystarczy tylko odpowiednio ustawić poziom sygnału i już. Aby sprawdzić pozostałe mikrofony, podłączałem je do przedwzmacniacza GAP...