GadeSound

Cztery lata temu powstał wpis o wtyczkach pogłosowych , z których jednak wówczas korzystałem rzadko, bo zajmowałem się przede wszystkim nagrywaniem głosu i zależało mi bardziej na pozbywaniu się wszelkiego echa z nagrań. Ale że od półtora roku znów zajmuję się muzyką, to i pogłosy wróciły do łask. Pogłos pogłosowi nierówny? Wtyczek pogłosowych na rynku jest mnóstwo, możecie mi wierzyć - sam mam ich przynajmniej kilkanaście, a pewnie nawet kilkadziesiąt. Jednocześnie w praktyce stosuje się zwykle dwie, trzy, a dałbym sobie rękę uciąć, że wystarczyłby w zasadzie nawet jeden porządny pogłos, by ogarnąć większość sytuacji. Teoretycznie różnice między pogłosami są ogromne: mamy pogłosy splotowe, płytowe, algorytmiczne, a nawet bazujące na "sztucznej inteligencji" (a jakże!). To wpływa na rodzaj i liczbę parametrów oraz - w pewnym sensie - na wygląd i sposób obsługi danej wtyczki. Niektóre z pogłosów są emulacjami sprawdzonych i cenionych urządzeń (np. LX480 czy Seventh Heaven...

Kiedy niedawno instalowałem ponownie Pianoverse NY Grand S274 , przekonałem się z zaskoczeniem, że fortepiany od IK Multimedia mogą brzmieć całkiem dobrze. A że trwała akurat promocja, w której cały zestaw 9 modeli można było kupić względnie tanio, skusiłem się. Stawką były takie fortepiany, jak m. in. Steinway D Hamburg , Fazioli F278 czy Bösendorfer 280VC . Kilka gorzkich słów I znów zacznę od narzekania, bo moim zdaniem IK Product Manager jest jedną wielką porażką. Nie dość, że jest mocno nieintuicyjny (np. gdzie indziej pobiera się player Pianoverse , a zupełnie gdzie indziej banki z próbkami), to jeszcze jest beznadziejnie napisany. Pobieranie trwa wieki i to wcale nie z powodu wolnego połączenia, bo pobierając cztery z dziewięciu modeli mogłem dokładnie sprawdzić różne scenariusze. Po prostu IK Product Manager z jakiegoś powodu co jakiś czas spowalnia transfer do 100-200kB/s. A skąd wiem, że to nie wina połączenia? Bo można włączyć dosłownie na sekundę pauzę w pobierani...

Jakiś czas temu wprowadziłem na GadesTester pewne ułatwienia wizualne. Okazało się bowiem, że miałem tak dużą potrzebę publikowania nagrań testowych, że jest ich obecnie prawie trzy razy tyle, co na głównym kanale (a przecież GadesTester powstał pod koniec lipca 2025!), a czasem muszę sobie wyszukać coś do testów czy porównania. Niemal od początku wyróżniałem kolorem tła nagrania zwykłe, porównawcze, nagrania własne czy nagrania "w produkcji" (WIP - work in progress ). To jednak za mało - mając jednolitą listę "zwykłych" nagrań testowych, można dostać oczopląsu, starając się wyłuskać szukane nagranie, tak bardzo są do siebie podobne. Ktoś może zapytać, dlaczego zatem poprzestaję na takich generowanych automatycznie okładkach, zamiast dla każdego utworu robić okładkę unikalną? No cóż - czas, czas! Już samo robienie okładek na główny kanał zabiera mi mnóstwo czasu, więc gdybym do każdego utworu testowego też wyszukiwał i przygotowywał osobną okładkę, przestałoby m...

O Johannie Straussie (synu) pisałem już dość dawno temu i był to pierwszy przypadek, kiedy dostałem copyright claim od YouTube'a . Od tego czasu podobne "wyróżnienia" dostaję regularnie, dzielnie odpieram ataki i z reguły wychodzę z potyczek obronną ręką - bo niby dlaczego nie, skoro racja jest po mojej stronie? Ale ja nie o tym. Muzyka Straussów jest czasem (błędnie) traktowana jako "popowa" i mniej wartościowa niż utwory Bacha, Mozarta czy Beethovena. Niesłusznie, bo zwłaszcza Johann II (syn) był traktowany bardzo serio i poważany przez takie niewątpliwe autorytety, jak Brahms, Wagner czy Ryszard Strauss (niespokrewniony). I swego czasu postawiłem sobie za punkt honoru nagrać przynajmniej po jednym utworze każdego z klanu wiedeńskich Straussów, co się właśnie dokonało: Uważni słuchacze po sprawdzeniu playlisty na GadesMusic zakrzykną, że brakuje najmłodszych z rodziny, a mianowicie syna Eduarda, Johanna III i ostatniego, Eduarda II. Jeśli wierzyć opinio...

Mniej więcej rok temu zacząłem używać najpierw Elgato Stream Deck MK2 , a miesiąc później także Stream Deck XL . Dzisiaj z perspektywy czasu mogę napisać, co się sprawdza, a czego brakuje. Nowa jakość Choć zrazu byłem sceptyczny (po przygodach z klawiaturką DOIO ), do Stream Decka przekonałem się błyskawicznie. Samo uruchamianie aplikacji to było mało, ale kiedy poznałem możliwość automatycznego przełączania profilów w zależności od aktywnego programu, wszystko się zmieniło. Nic dziwnego, że po prostu... zabrakło mi klawiszy, by wywoływać potrzebne funkcje. Model MK2 jest zdecydowanie ZA MAŁY i w mojej ocenie służy wyłącznie jako wabik, mający zachęcić do zakupu modelu XL . Jeśli dokupimy XL , MK2 będzie się świetnie sprawdzał jako uzupełnienie. Do czego w ogóle się te urządzenia jednak przydają, bo jeśli ktoś nie miał z nimi do czynienia, może się zastanawiać, o czym ja w ogóle piszę? Otóż Stream Decki to takie specjalne klawiaturki, których zadaniem jest robienie "rzecz...

Premiera Cubase 15 ujawniła, że prace nad nową wersją Groove Agenta , bardzo dobrej maszyny perkusyjnej, są na ukończeniu. Cubase 15 dostał już odświeżoną wersję Groove Agent 6 SE , natomiast na pełną wersję trzeba było jeszcze poczkać pełny kwartał. A że jest to obecnie moja główna maszyna perkusyjna, pomijając bębny orkiestrowe, to i skusiłem się na aktualizację. Czym jest Groove Agent? Kiedy wracałem do muzyki dziesięć lat temu, bardzo polubiłem Battery 4 od Native Instruments . To był mój główny instrument, przede wszystkim ze względu na łatwość tworzenia własnych zestawów perkusyjnych na bazie sampli - ot, można było przeszukiwać katalogi z plikami wav , mp3 lub ogg i przeciągać je na pady, którymi później budowało się ścieżki perkusyjne MIDI w programie DAW. Lata mijały, a Native Instruments kompletnie porzuciło Battery , nie wprowadzając ani poprawek, ani nowych funkcji. Powolutku zaczynałem testować inne rozwiązania, np. UVI Drum Designer , aż w końcu pierwsze mie...

Testowałem już różne biblioteki fortepianowe, a nie było jeszcze opisu trochę zapomnianej przeze mnie biblioteki Pianoverse NY Grand S274 , czyli Steinwaya D w wersji New York, od IK Multimedia . Częściowo wynika to z faktu, że się trochę "obraziłem" na IK Multimedia za ich kiepskie rozwiązania programistyczne i licencyjne. Podobno się to teraz zmieniło, więc po wahaniach zainstalowałem najnowszą wersję IK Product Managera i... wszystko wróciło. Ale po kolei. Pianoverse IK Multimedia ma obecnie 9 modeli w kolekcji Pianoverse . Ja mam jeden ze starszych modeli, który debiutował - jeśli dobrze pamiętam - ze dwa lata temu, z trzema innymi modelami. Co jakiś czas można te fortepiany kupić w promocji, ja swój nabyłem w przecenie za 40 czy 50 dolarów, więc w porównaniu do "rasowych" bibliotek, kosztujących zwykle powyżej 150 dolarów, nie była to cena zaporowa. Nawet obecnie trwa promocja i biję się z myślami, czy nie kupić sobie pełnego pakietu MAX . Swego czasu ...

W marcu 2025 sprawdzałem, jak działa w obecnych czasach Hollywood Orchestra Gold od EastWest . To moja najstarsza orkiestra, kupiona dziesięć lat temu na potrzeby nagrania płyty Via , początkowo w wersji Silver , bardzo szybko wymieniona na Gold z powodu bardzo dużego okrojenia tej pierwszej. I szczerze mówiąc, bardzo się wówczas zraziłem do bibliotek orkiestrowych, nie wiedząc nawet, że akurat biblioteki EastWest działające w playerze Play to... no, zło. Powolne, zawodne i mało przyjazne. Zeszłoroczny test potwierdził, że wersja z Play zestarzała się bardzo źle i wydajnościowo nawet współczesny komputer może jej nie podołać, jeśli załadujemy wiele artykulacji naraz. Sama firma EastWest parę lat temu także to zauważyła (wreszcie) i napisała zupełnie (?) nowy player Opus . I Hollywood Orchestra doczekała się adaptacji na tenże player . Nie będę teraz wnikał, co zostało starego, a co jest nowe, bo przeróbce poddano wersję Diamond , której nie miałem nigdy, więc trudno mi o...

Czy to już ostatni fortepian do kolekcji? Prawdopodobnie tak, bo ciężko będzie przebić Pianoteq albo Bösendorfera Imperial od VSL . Tym razem jednak wracam do fortepianów Fazioli , czyli zdobyłem konkurencję dla VSL Fazioli 308 Essentials . Fazioli - ale który? Firma Fazioli jest stosunkowo młoda, bo debiutowała jakoś w latach osiemdziesiątych XX wieku. Jej flagowy fortepian to koncertowy gigant F308, którego wielkością przeskakuje wyłącznie robiony ręcznie i istniejący w zaledwie kilku egzemplarzach Rubenstein R-371 . Nie tylko jednak wielkość F308 ma znaczenie, bo firma Fazioli zasłynęła także dodaniem tzw. czwartego pedału, który zmniejsza odległość młoteczków do strun i powoduje, że można grać ciszej nie tracąc nic z jakości brzmienia - w odróżnieniu od stosowania pedału una corda , młoteczki przy "czwartym pedale" trafiają we wszystkie struny, tylko nieco słabiej. W przypadku Ebony Concert Grand trudno orzec, czy mamy do czynienia z próbkowanym modelem F308 - zg...