GadeSound

Pamiętam, że kiedyś, w którymś z komentarzy pod postem, zarzekałem się, że Fazioli F212 jest mi niepotrzebny. Że na co mi on. Że nie chcę. No i mam. A powiem więcej - nie żałuję, bo to naprawdę zacny fortepian, jak się okazuje. I gdybym obecnie miał wybierać między nim a Studio Bösendorferem 280VC , to wcale nie jestem przekonany, czy włoski fortepian by jednak nie wygrał. Krótka piłka Nie będę się dzisiaj rozpisywał, bo i nie ma za bardzo o czym. Wprawdzie model Fazioli F212 , debiutujący (jako instrument akustyczny) w 1987 był na swój sposób przełomowy, bo rozsławił włoską firmę poza granicami kraju, ale nie jest to jakiś legendarny fortepian z niesamowitymi właściwościami. Zwolennicy cenią go za precyzję, klarowność i oddawanie najmniejszych niuansów w grze, przeciwnicy piętnują za brak "romantyzmu". A ja powiem tak, że mnie się F212 zwyczajnie podoba. Konfiguracyjnie mamy tu to, co zwykle, bez dodatkowych "fajerwerków": Szybko dopasowujemy do wymagań i...

I oto stało się - po zakończeniu testów fortepianów (miejmy nadzieję, że ostatecznym, chociaż jeszcze parę opisów się pojawi, bo są w kolejce), nadeszła chwila publikacji drugiego albumu. Pierwsza część wyszła na początku czerwca , ale od tego czasu pojawiło się jeszcze tyle fortepianów, że po prostu musiałem wydać część drugą . Co na niej? Piano Impressions II by Gades Jak widać, część druga jest... większa i bardziej urozmaicona. Nie chodzi tylko o zastosowane fortepiany, ale i o kompozytorów oraz epoki. Wprawdzie niektórym może przeszkadzać, że Liszt sąsiaduje z Bachem albo Rachmaninow ze Scarlattim, ale też głównym przeznaczeniem tego albumu jest w miarę przekrojowe pokazanie brzmień różnych bibliotek fortepianowych, a nie delektowanie się repertuarem. Chociaż - żeby nie było - starałem się dołożyć wszelkich starań, by nikt się specjalnie przy słuchaniu nie nudził. Tradycyjnie też i w metadanych, i na okładkach zamieściłem nie tylko imię i nazwisko kompozytora oraz w miarę...

Production Voices 300 Grand stał się jednym z moich ulubionych fortepianów opartych na samplach, zaraz obok VI LABS Modern D i Ravenscrofta 275 . Mimo że ta biblioteka dostępna jest jedynie w formacie 16-bit i 44,1kHz, ma w swoim brzmieniu bardzo dużo naturalnego realizmu - do tego stopnia, że jestem w stanie "usłyszeć" 300 Grand , przesłuchując bez patrzenia nagrania z playlisty . Początkowo chciałem - pisząc post o różnicach między 16-bit/44,1kHz a 24-bit/48kHz - wykorzystać do tego celu bibliotekę Production Voices Production Grand 2 , czyli samplowaną Yamahę C7 , ale po pierwsze, jest to już biblioteka dość wiekowa, po drugie - kolejna Yamaha , a po trzecie wersja Complete , czyli jedyna zawierająca oba formaty, to koszt ponad 300 dolarów. Tymczasem w lipcu była wyprzedaż Steinwaya D , czyli omawianej biblioteki Concert Grand i w ramach tej wyprzedaży nabyłem dwie wersje: LE (16-bit/44,1kHz) oraz Gold (24-bit/48kHz). Obie różnią się od siebie tylko i wyłącznie para...

"Cwałowanie walkirii" Wagnera było jednym z tych utworów, które trudno było mi nagrać w satysfakcjonujący mnie sposób. Inne to chociażby "Bolero" Ravela czy "Lacrimosa" Mozarta - we wszystkich tych przypadkach w końcu "coś" nagrałem, ale nie jestem z tego zadowolony. Dokładnie tak samo jest z "Cwałowaniem walkirii". Długo zasłaniałem się sam przed sobą, że przecież nie mam odpowiedniej biblioteki, która miałaby odpowiedniej jakości sekcję dętą blaszaną. Argumentów zaczęło mi brakować już przy Cinematic Studio Brass , potem przyszła pełna sekcja z Orchestral Tools Berlin Pro i Beaufort , aż w końcu skompletowałem "blachy" od Vienna Symphonic Library (i główne, i Special ), więc trzeba było wziąć byka za rogi: Mogę się jeszcze tłumaczyć, że trudno jest znaleźć partyturę MIDI z odpowiednią aranżacją - ale w końcu udało się posztukować, posklejać i jest. Dlaczego nie jestem zadowolony w 100%? Przede wszystkim uważam, że n...

Letnia wyprzedaż fortepianów VSL stała się okazją do uzupełnienia linii Studio między innymi o - cóż by innego - Bösendorfera Imperial . Stała się też okazją do pokiwania głową nad własną naiwnością w kwestii czytania ze zrozumieniem materiałów producenta. Bo - nie da się ukryć - trochę dałem się tu podejść... Albo i nie. Długa historia Imperiala Jeśli macie czas - opiszę w czym rzecz. Otóż Studio Bösendorfer Imperial to przeniesiony w 2025 roku na nowy Synchron Player starszy instrument, a konkretnie nagrany w 2009 roku VI Vienna Imperial . Wówczas był to - jak się domyślam - szczyt szczytów, jeśli chodzi o sampling. Do 100 warstw dynamicznych, zrobotyzowane próbkowanie - musiało to wtedy robić wrażenie, a słuchając omawianej wersji (która ma te same próbki) wrażenie robi do tej pory i mało który współczesny samplowany instrument ma szansę konkurować technologicznie nawet z tak starym materiałem. Lista fortepianów Istnieją jednak konsekwencje tego, że mamy do czynienia z ...

O narzędziach do przygotowywania plików do publikacji zakończyłem pisać w maju , jednak dzisiaj chciałbym pokazać w skrócie, jak można uprościć sobie życie, zwłaszcza jeśli chcemy publikować wiele nagrań w krótkim czasie (bo na przykład robimy dużo testów, ha, ha!) Żebyśmy jednak mieli jasność, na początek wyjaśnienie, co jest w ogóle celem. Otóż w moim wypadku jest to przygotowanie nagrania na kanał testowy lub kanał główny . Czyli chcę mieć przygotowany zarówno film w formacie mp4 z odpowiednią wizualizacją, jak i opis do wklejenia przy umieszczaniu filmu na YouTube . Ponadto, już po samej publikacji chcę szybko udostępnić aktualną listę nagrań na mojej stronie domowej (jest też wersja dla kanału głównego ) - nie chodzi już nawet o szybsze wyszukiwanie, ale też o linki do osadzania na blogu, bo ułatwia mi to późniejsze pisanie artykułów. Zarówno "okładki", jak i opisy nagrań muszą zawierać jak najwięcej szczegółów i informacji, czym dany utwór został nagrany, jakie ef...

Na ten instrument zasadzałem się swego czasu, ale trochę wystraszyłem się małej objętości (10GB) i pracy w UVI Workstation - to było w czasach, gdy jedynym dostępnym mi fortepianem dla playera UVI był Model D (nie mylić z Modern D ), czyli fortepian mocno przeciętny, przynajmniej z dzisiejszej mojej perspektywy. Eksplorowałem zatem inne rejony rynku wirtualnych fortepianów, ale koniec końców wróciłem do Gran Coda . Jako użytkownik świetnych Modern D i Ravenscrofta 275 od VI LABS i dobrego Acousticsamples C7 Grand wyzbyłem się uprzedzeń - wszystkie te fortepiany są względnie małe objętościowo, ale brzmią bardzo przyzwoicie. Może tak będzie i z Gran Coda ? Fazioli, ale nie F308 Od razu też uprzedzam, to nie jest "królewski" model F308 , ale "zaledwie" F278 , czyli model nieco mniejszy, co nie zmienia faktu, że jest to również potężny fortepian koncertowy, w niczym nie ustępujący Steinwayom D czy Yamahom C7 . Interfejs instrumentu jest bardzo ascetyczny...

To nie jest post sponsorowany w żaden sposób, po prostu daję znać. Dzisiaj przyszedł do mnie e-mail od VSL z dwiema informacjami. Po pierwsze, zaktualizowano wszystkie fortepiany w ofercie o sympathetic resonance , zarówno z linii Synchron , jak i Studio . Chodzi o to ustawienie: Cóż to takiego, ten cały "sympatyczny rezonans"? Jest to w najprostszym ujęciu samoczynne wzmacnianie harmonicznych, czyli po uderzeniu jednego klawisza, inne struny (odpowiadające właśnie harmonicznym), jeśli nie są tłumione, zaczynają rezonować, tworząc dodatkowe dźwięki, wzbogacające ton podstawowy. Całkiem sensownie pokazał to Vincent Tohier: Możecie też obejrzeć filmik Guya Bacosa, w którym pokazuje on praktyczne zastosowanie i sposób dobierania siły tego parametru: Nowa wersja Synchron Piano Playera jest już dostępna do pobrania, razem z aktualizacjami dla wszystkich bibliotek fortepianowych. Co więcej, VSL z tej okazji zresetowała okresy próbne, więc jeśli już taki okres się Wam sko...

No i stało się, oficjalnie PyrCaster przechodzi do historii i zeszłoroczna edycja staje się automatycznie ostatnią: Z jednej strony przykro, bo zjeżdżali tam fajni ludzie, zaś impreza mimo różnych obiekcji była zwykle udana. Z drugiej strony - podcasty, zwłaszcza te klasyczne, mówione, znów stają się niszą. Zarabia się na videocastach czy jak tam się to fachowo obecnie nazywa. Czyli trzeba studia, kamer, postprodukcji, makijażu - tego wymaga widz. A że PyrCaster był od początku nastawiony na zgłębianie możliwości monetyzacji, to jego istnienie jako impreza dla "opowiadaczy radiowych" straciło rację bytu - nie przestawił się w porę na bycie imprezą dla influencerów i youtuberów... Szkoda - ale dobre wspomnienia pozostaną!

Kiedy po testach Italian Grand okazało się, że rodzina Ivory II całkiem dobrze sobie radzi w nowym playerze Ivory 3 , do kolekcji dorzuciłem Grand Pianos , czyli zestaw trzech fortepianów. I to nie byle jakich, bo Steinwayowi D (wersja Hamburg) towarzyszą mój ulubiony Bösendorfer 290 Imperial oraz intensywnie ostatnio testowana Yamaha C7 (tutaj pod enigmatyczną nazwą Studio 7ft ). Wszystkie trzy modele lubię, a Grand Pianos dawało okazję do przetestowania kilku rzeczy: różnic między Ivory II Steinway D Hamburg a Ivory 3 Steinway D New York , porównania Bösendorferów Imperial od firm Synthogy i Vienna Symphonic Library , a na dodatek sprawdzenia, jak ivorowska Yamaha C7 ma się do innych bibliotek z brzmieniem tego fortepianu. Ivory II a Ivory 3 Większość zagadnień związanych z uruchamianiem fortepianów Ivory II w playerze Ivory 3 opisałem w teście Italian Grand , w tym także nawiązałem do błędu pojawiającego się podczas testów American Concert D . Nie będę zatem się tut...

O problemach z prawami autorskimi pisałem prawie dokładnie rok temu , bo już wtedy zacząłem dostawać tzw. claimy (czyli roszczenia) od firm rozmaitych, które przypisywały sobie prawa do utworów publikowanych przeze mnie na moich kanałach youtube'owych. Liczba "naruszeń"" wzrosła, gdy założyłem kanał GadesTester , bo z oczywistych względów wrzucałem tam dużo więcej nagrań (obecnie jest tam 390 nagrań w porównaniu do 167 na GadesMusic ). Zazwyczaj sprawa jest niezbyt groźna (choć nadal irytująca). Po otrzymaniu claima piszę odwołanie, gdzie wklejam przygotowany tekst mówiący o tym, że sam nagrałem, sam przygotowałem, że mam pliki projektów i mogę rzecz udowodnić, a na dodatek, że nagrywam dzieła będące w domenie publicznej, które każdy może swobodnie wykonywać. Po przesłaniu czekam na efekt - zwykle nie ma żadnej reakcji i po 30 dniach wszystko wraca do normy, utwór znów jest w pełni mój i roszczenia znikają. Czasem firmy zgłaszające same wcześniej usuwają roszczen...

To niepozorna biblioteka. Dopiero testy Pearl Concert Grand , innej Yamahy C7 , zwróciły moją uwagę na C7 Grand - szukałem bowiem konkurencji. Ostatecznie okazało się, że mogłem porównać Perłę z aż sześcioma innymi Yamahami , w tym właśnie z C7 Grand . Przyznam, że C7 Grand od razu skojarzył mi się z Ravenscroft 275 od VI LABS - zapewne przez to, że obie biblioteki działają w ramach UVI Workstation (albo w Falconie , jeśli ktoś dysponuje). Obie też sprawiają wrażenie bardzo lekkich, szybkich i nieobciążających komputer. A jak jest z jakością dźwięku? Tak wygląda instrument zaraz po uruchomieniu Jest nieźle! Wprawdzie parametry biblioteki nie robią ogromnego wrażenia (pakiet zajmuje nieco ponad 2GB, zawierając w sobie ok. 15GB spakowanego bezstratnie materiału audio), więc jest to jednak sporo mniej niż w przypadku Ravenscrofta (35GB upchnięte do 5GB). Ravenscroft 275 ma za to 4 miksy mikrofonowe - w C7 Grand znajdziemy tylko trzy: Close , Player i Side . Trzy pe...

No i trach, w iście steinbergowskim stylu, czyli znienacka dostaliśmy w minionym tygodniu nową wersję SpectraLayers 13 . Jeszcze w kwietniu dostaliśmy iZotope RX12 , który to dopiero zdążyłem pobieżnie przetestować, a tu już pojawia się nowa odsłona konkurencji i to w dość nieszczególnie dobrym momencie dla iZotope . Czym Steinberg próbuje nas przekonać do SpectraLayers ? Progres widoczny Kiedy pierwszy raz spotkałem się ze SpectraLayers , była to część pakietu SoundForge , bardzo jeszcze uboga. Potem moduł SpectraLayers wykupił Steinberg , a ja - po zakupie wersji SpectraLayers 8 Elements w 2021 roku - zastanawiałem się, czy ktokolwiek wie, jak tego używać w praktyce . Trzeba przyznać, że mimo moich utyskiwań przy okazji premier kolejnych odsłon, zmieniało się sporo. Dla mnie istotne były dwie modyfikacje: usunięcie modalnych okienek w wersji 9 i przerzucenie najbardziej czasochłonnych operacji na barki... karty graficznej w wersji 10 (w dwóch kolejnych patchach). Z kolei wersj...

Od modelu Fazioli F308 rozpoczęła się moja kolekcjonerska przygoda z fortepianami - Synchron Fazioli F308 Essentials , potem Imperfect Samples Ebony Concert Grand czy dość nieoczywisty Native Instruments Claire . A tak naprawdę zadziałał "marketing wizualny" - po prostu podczas kolejnego Konkursu Chopinowskiego widziałem pianistów grających na fortepianach nieznanej mi jeszcze wówczas firmy. I zwyciężyła ciekawość, bo kiedy zacząłem przeglądać rynek, królowały na nim Steinwaye D i Yamahy wszelkiej maści. Nawet mój ulubiony Pianoteq nie ma Fazioli na swojej sporej przecież liście modelowanych fortepianów. Dziwne. Jak widać zatem, musiałem Fazioli zdobyć tak czy owak, a mimo że obecnie mam już rynek fortepianów wirtualnych dość dobrze rozpoznany, muszę przyznać, że faktycznie modeli Fazioli , szczególnie największego F308 , jest na nim malutko. Istnieje wprawdzie PSound Grand Coda , nagrany w studiach Fazioli pod opieką techników tej firmy, ale jest to model F278, a n...