GadeSound

Jakiś czas temu wprowadziłem na GadesTester pewne ułatwienia wizualne. Okazało się bowiem, że miałem tak dużą potrzebę publikowania nagrań testowych, że jest ich obecnie prawie trzy razy tyle, co na głównym kanale (a przecież GadesTester powstał pod koniec lipca 2025!), a czasem muszę sobie wyszukać coś do testów czy porównania. Niemal od początku wyróżniałem kolorem tła nagrania zwykłe, porównawcze, nagrania własne czy nagrania "w produkcji" (WIP - work in progress ). To jednak za mało - mając jednolitą listę "zwykłych" nagrań testowych, można dostać oczopląsu, starając się wyłuskać szukane nagranie, tak bardzo są do siebie podobne. Ktoś może zapytać, dlaczego zatem poprzestaję na takich generowanych automatycznie okładkach, zamiast dla każdego utworu robić okładkę unikalną? No cóż - czas, czas! Już samo robienie okładek na główny kanał zabiera mi mnóstwo czasu, więc gdybym do każdego utworu testowego też wyszukiwał i przygotowywał osobną okładkę, przestałoby m...

O Johannie Straussie (synu) pisałem już dość dawno temu i był to pierwszy przypadek, kiedy dostałem copyright claim od YouTube'a . Od tego czasu podobne "wyróżnienia" dostaję regularnie, dzielnie odpieram ataki i z reguły wychodzę z potyczek obronną ręką - bo niby dlaczego nie, skoro racja jest po mojej stronie? Ale ja nie o tym. Muzyka Straussów jest czasem (błędnie) traktowana jako "popowa" i mniej wartościowa niż utwory Bacha, Mozarta czy Beethovena. Niesłusznie, bo zwłaszcza Johann II (syn) był traktowany bardzo serio i poważany przez takie niewątpliwe autorytety, jak Brahms, Wagner czy Ryszard Strauss (niespokrewniony). I swego czasu postawiłem sobie za punkt honoru nagrać przynajmniej po jednym utworze każdego z klanu wiedeńskich Straussów, co się właśnie dokonało: Uważni słuchacze po sprawdzeniu playlisty na GadesMusic zakrzykną, że brakuje najmłodszych z rodziny, a mianowicie syna Eduarda, Johanna III i ostatniego, Eduarda II. Jeśli wierzyć opinio...

Mniej więcej rok temu zacząłem używać najpierw Elgato Stream Deck MK2 , a miesiąc później także Stream Deck XL . Dzisiaj z perspektywy czasu mogę napisać, co się sprawdza, a czego brakuje. Nowa jakość Choć zrazu byłem sceptyczny (po przygodach z klawiaturką DOIO ), do Stream Decka przekonałem się błyskawicznie. Samo uruchamianie aplikacji to było mało, ale kiedy poznałem możliwość automatycznego przełączania profilów w zależności od aktywnego programu, wszystko się zmieniło. Nic dziwnego, że po prostu... zabrakło mi klawiszy, by wywoływać potrzebne funkcje. Model MK2 jest zdecydowanie ZA MAŁY i w mojej ocenie służy wyłącznie jako wabik, mający zachęcić do zakupu modelu XL . Jeśli dokupimy XL , MK2 będzie się świetnie sprawdzał jako uzupełnienie. Do czego w ogóle się te urządzenia jednak przydają, bo jeśli ktoś nie miał z nimi do czynienia, może się zastanawiać, o czym ja w ogóle piszę? Otóż Stream Decki to takie specjalne klawiaturki, których zadaniem jest robienie "rzecz...

Premiera Cubase 15 ujawniła, że prace nad nową wersją Groove Agenta , bardzo dobrej maszyny perkusyjnej, są na ukończeniu. Cubase 15 dostał już odświeżoną wersję Groove Agent 6 SE , natomiast na pełną wersję trzeba było jeszcze poczkać pełny kwartał. A że jest to obecnie moja główna maszyna perkusyjna, pomijając bębny orkiestrowe, to i skusiłem się na aktualizację. Czym jest Groove Agent? Kiedy wracałem do muzyki dziesięć lat temu, bardzo polubiłem Battery 4 od Native Instruments . To był mój główny instrument, przede wszystkim ze względu na łatwość tworzenia własnych zestawów perkusyjnych na bazie sampli - ot, można było przeszukiwać katalogi z plikami wav , mp3 lub ogg i przeciągać je na pady, którymi później budowało się ścieżki perkusyjne MIDI w programie DAW. Lata mijały, a Native Instruments kompletnie porzuciło Battery , nie wprowadzając ani poprawek, ani nowych funkcji. Powolutku zaczynałem testować inne rozwiązania, np. UVI Drum Designer , aż w końcu pierwsze mie...

Testowałem już różne biblioteki fortepianowe, a nie było jeszcze opisu trochę zapomnianej przeze mnie biblioteki Pianoverse NY Grand S274 , czyli Steinwaya D w wersji New York, od IK Multimedia . Częściowo wynika to z faktu, że się trochę "obraziłem" na IK Multimedia za ich kiepskie rozwiązania programistyczne i licencyjne. Podobno się to teraz zmieniło, więc po wahaniach zainstalowałem najnowszą wersję IK Product Managera i... wszystko wróciło. Ale po kolei. Pianoverse IK Multimedia ma obecnie 9 modeli w kolekcji Pianoverse . Ja mam jeden ze starszych modeli, który debiutował - jeśli dobrze pamiętam - ze dwa lata temu, z trzema innymi modelami. Co jakiś czas można te fortepiany kupić w promocji, ja swój nabyłem w przecenie za 40 czy 50 dolarów, więc w porównaniu do "rasowych" bibliotek, kosztujących zwykle powyżej 150 dolarów, nie była to cena zaporowa. Nawet obecnie trwa promocja i biję się z myślami, czy nie kupić sobie pełnego pakietu MAX . Swego czasu ...

W marcu 2025 sprawdzałem, jak działa w obecnych czasach Hollywood Orchestra Gold od EastWest . To moja najstarsza orkiestra, kupiona dziesięć lat temu na potrzeby nagrania płyty Via , początkowo w wersji Silver , bardzo szybko wymieniona na Gold z powodu bardzo dużego okrojenia tej pierwszej. I szczerze mówiąc, bardzo się wówczas zraziłem do bibliotek orkiestrowych, nie wiedząc nawet, że akurat biblioteki EastWest działające w playerze Play to... no, zło. Powolne, zawodne i mało przyjazne. Zeszłoroczny test potwierdził, że wersja z Play zestarzała się bardzo źle i wydajnościowo nawet współczesny komputer może jej nie podołać, jeśli załadujemy wiele artykulacji naraz. Sama firma EastWest parę lat temu także to zauważyła (wreszcie) i napisała zupełnie (?) nowy player Opus . I Hollywood Orchestra doczekała się adaptacji na tenże player . Nie będę teraz wnikał, co zostało starego, a co jest nowe, bo przeróbce poddano wersję Diamond , której nie miałem nigdy, więc trudno mi o...

Czy to już ostatni fortepian do kolekcji? Prawdopodobnie tak, bo ciężko będzie przebić Pianoteq albo Bösendorfera Imperial od VSL . Tym razem jednak wracam do fortepianów Fazioli , czyli zdobyłem konkurencję dla VSL Fazioli 308 Essentials . Fazioli - ale który? Firma Fazioli jest stosunkowo młoda, bo debiutowała jakoś w latach osiemdziesiątych XX wieku. Jej flagowy fortepian to koncertowy gigant F308, którego wielkością przeskakuje wyłącznie robiony ręcznie i istniejący w zaledwie kilku egzemplarzach Rubenstein R-371 . Nie tylko jednak wielkość F308 ma znaczenie, bo firma Fazioli zasłynęła także dodaniem tzw. czwartego pedału, który zmniejsza odległość młoteczków do strun i powoduje, że można grać ciszej nie tracąc nic z jakości brzmienia - w odróżnieniu od stosowania pedału una corda , młoteczki przy "czwartym pedale" trafiają we wszystkie struny, tylko nieco słabiej. W przypadku Ebony Concert Grand trudno orzec, czy mamy do czynienia z próbkowanym modelem F308 - zg...

Parę lat temu opisywałem pakiet Focusrite FAST , który wówczas wprawdzie ustępował możliwościami serii smart firmy Sonible , ale bazował na podobnym koncepcie. Wtyczki analizowały sygnał wejściowy i dobierały parametry w oparciu o wiedzę zgromadzoną podczas uczenia maszynowego. Pakiet FAST był znacznie uproszczony w stosunki do smart , ale stały za nim bardzo podobne algorytmy, bo twórcą obu serii była właśnie firma Sonible , wtedy dopiero przebijająca się do publicznej świadomości. 9 lutego 2026 roku dostałem wiadomość e-mail, że pakiet FAST nie będzie dalej rozwijany ani utrzymywany i 16 lutego oficjalnie przestaną działać serwery autoryzacyjne. Użytkownicy mają zatem kilka dni, by pobrać instalatory i szybko autoryzować wspomniane wtyczki, bo potem będzie już na to za późno. Natomiast w ramach rekompensaty użytkownicy dostają 90% zniżki na pakiet learn:bundle od Sonible . Zanim przejdę dalej zauważę, że w pierwszej i drugiej chwili bardzo się "zjeżyłem" na takie pode...

Podsunięta przez Czytelnika myśl o porównaniu fortepianów samplowanych z modelowanymi zaowocowała testem bardzo wielu modeli, między innymi modelami Essentials od generalnie cenionej przeze mnie firmy Vienna Symphonic Library . Do mojego studia dołączyły dwa modele: Bösendorfer Imperial oraz Fazioli 308 . Zasadniczo brzmienie Bösendorferów bardzo do mnie przemawia, niezależnie od tego, czy jest to ogromny 290 Imperial , czy nieco mniejszy 280 Vienna Concert - ten drugi mam w wersji modelowanej, co sprawia, że z łatwością mogę go "przerobić" na model większy, z większą klawiaturą i o większym rozmiarze. Nie to jednak mnie zajmowało ostatnio. Bösendorfer Imperial to nie jest zwykły fortepian Warto wiedzieć, że omawiany model 290 Imperial to nie jest taki sobie zwykły fortepian. Pierwotnie w 1909 roku niejaki Ferruccio Busoni złożył zamówienie na nietypowy fortepian z rozszerzonym dolnym zakresem, by móc odtworzyć utwory organowe m. in. Bacha. Osiągnięto to, rozszerzaj...

Zaledwie dwa tygodnie po debiucie Fender Studio Pro pojawiła się wersja 8.0.1, z długą listą poprawek. Trudno oprzeć się wrażeniu, że faktycznie coś z pierwszą wersją Fender Studio Pro było nie tak, skoro tak szybko dostaliśmy tak bogatą w poprawki wersję. Niemniej, przez ten czas osobiście natknąłem się tylko na jeden ewidentny błąd: przy zmianie audio na nuty MIDI (mam na myśli funkcję Extract Notes ) po zakończonej zamianie nie było widać nut, bo przykrywało jest pusty klip. Trzeba było go zaznaczyć i usunąć, pod spodem był drugi klip, już z nutami. I ten błąd został poprawiony w wersji 8.0.1, więc faktycznie COŚ zrobiono. Ogólne niezadowolenie Już w poprzednim artykule wspominałem, że odbiór Fender Studio Pro był w społeczności użytkowników PreSonus Studio One bardziej niż chłodny. Mnóstwo filmików pokazywało błędy, niedoróbki czy czasem wręcz zepsucie czegoś, co wcześniej działało niezawodnie. Wielu użytkowników określiło Fender Studio Pro jako "śmierć Studio one...

Pytanie w tytule jest trochę prowokacyjne, ale postanowiłem je zadać tuż po premierze najnowszej, trzynastej już odsłony aplikacji Steinberga . Bo WaveLab nie przestaje mnie zadziwiać. Od edytora audio do... Początkowo Philippe Goutier napisał WaveLaba w 1995 roku jako szybki i wydajny edytor audio dla plików wav . Właśnie wydajność była główną przewagą aplikacji - to jeden z pierwszych programów audio dla 32-bitowego systemu Windows 95 , w dodatku mocno zoptymalizowany pod płynną pracę z wyświetlaniem obrazu pliku audio. Program został szybko doceniony, a firma Steinberg wzięła go pod swoje skrzydła i w latach 1996/1997 dostosowała go do raczkującej wtedy technologii VST. Oznaczało to, że WaveLab mógł używać efektów, dostarczanych przez firmy trzecie, czyli tzw. wtyczek. Początek XXI wieku dla WaveLaba oznaczał rozwinięcie się w program do nieliniowego montażu dźwięku, a że dysponował on wsparciem dla wypalarek CD oraz zgodnością ze standardami audio (Red Book), przekształ...