GadeSound

I kiedy człowiek myślał, że już ma dość fortepianów wirtualnych, przychodzi sobie promocja na modele Ivory 3 od firmy Synthogy i co tu zrobić, jak się bronić? No, nie da się. Trudne początki O fortepianach Ivory myślałem już długo, ale z jednej strony ciągle przeważają w ofercie wersje Ivory 2 , podczas gdy już od jakiegoś czasu rozwijana jest kolejna odmiana, Ivory 3 , oparta o nowy, autorski silnik RGB (ang. Real-time Gradient Blending ). Czaiłem się więc i czaiłem, czekając w sumie na jedną z dwóch rzeczy: przecenę albo pojawienie się ciekawszych niż Steinway D fortepianów w linii Ivory 3 . Ostatecznie zakupiłem wersję American Concert D , co możemy rozszyfrować jako Steinwaya D-274 New York - Synthogy nie ma praw do używania nazwy oryginalnego fortepianu, więc jak wiele innych firm chowa się za magiczną frazą Concert D . Poświęciłem 35GB miejsca na dysku, pobrałem i... W przypadku tego fortepianu trochę się zdziwiłem. Nie dość, że Synthogy ma swój własny program do po...

Kiedy jeszcze zajmowałem się podcastami i rejestrowaniem słowa mówionego, prezentowałem między innymi Dynamic Grading , czyli dość specyficzny procesor dynamiczny, wręcz idealny do obróbki głosu ludzkiego. Miesiące mijały, coraz rzadziej przetwarzałem głos, aż nagle wpadła mi "fucha" obróbki krótkiego audiobooka. A że od jakiegoś czasu dostępna jest wersja druga wspomnianego procesora, postanowiłem wykorzystać okazję i przypomnieć o jego istnieniu, zwłaszcza że nowy interfejs użytkownika sprawdza się dużo lepiej niż wcześniejsza wersja. Jeśli ktoś w ogóle ma pierwszą wersję wtyczki, może zupełnie za darmo zaktualizować ją do wersji drugiej. O co chodzi w tym procesorze dynamicznym? To, co czyni używanie Dynamic Grading 2 przyjemnym, jest sama koncepcja. Najczęściej używanymi efektami dynamicznymi przy obróbce audio są kompresory, ekspandery, limiter i bramki szumów (w sumie nie wiem, czy jest coś jeszcze poza nimi). Klasyczne wtyczki tego typu są - zwłaszcza dla początkuj...

Pisałem już dwukrotnie o narzędziach do podglądania i obrabiania plików muzycznych, zwłaszcza MIDI. Dotarłem do etapu, że w zasadzie mam chyba wszystko może poza własnym programem DAW, ale czas powiedzieć: dość. Dzisiaj zatem krótkie podsumowanie prac z ostatniego tygodnia, a polegały one raczej na wykorzystaniu i dopracowaniu tego, co powstało wcześniej. Poprawianie i upraszczanie Najpierw moje dwa dość istotne narzędzia, czyli przeglądarki: do MIDI i do audio. Obie przeglądarki przeszły mniejszy lub większy lifting i działają na tyle sprawnie, że raczej już pozostaną w obecnej formie na dłużej. Mniej zmian przeżyła przeglądarka MIDI: Delikatne gradienty, a przede wszystkim scrollowanie i zoomowanie - to ostatnie zmiany Zmianie w porównaniu do wersji opisywanej wcześniej uległy elementy graficzne - gradient, zachowanie scrollowania i zoomowania. To, co jest obecne wystarczy, by się zorientować, ile ścieżek ma plik MIDI, czy są obecne nazwy ścieżek, czy istnieją informacje ...

Moje pierwsze poważne spotkanie z biblioteką con sordino miało miejsce przy okazji testów Berlin Con Sordino Strings od Orchestral Tools . Potrzebowałem wówczas tego typu artykulacji do nagrania 21. koncertu fortepianowego Mozarta. Przedtem sprawdziłem smyczki Cinematic Studio Strings , Spitfire BBC Symphony Orchestra oraz Spitfire Chamber Strings . Brzmieniowo najlepsze były Chamber Strings , ale za to skład wydał mi się nieco za mały. Potem długo Berlin Con Sordino Strings leżały odłogiem, bo i w interesującym mnie okresie jakoś nie natykałem się na wiele utworów wymagających tej techniki (albo jakoś to przegapiałem - co na pewno miało miejsce w II. części "Zimy" Vivaldiego). Jednak ostatnio już trzeci raz natykałem się na taki utwór, a że moją główną biblioteką smyczkową są obecnie Duality Strings od Vienna Symphonic Library , postanowiłem rozszerzyć ją o con sordino . Wariant i inne szczegóły Póki co zdecydowałem się tylko na wersję Standard , bo wielomiesięcz...

Testując ostatnio Synchron Harpsichord przypomniałem sobie o filmie, gdzie Herb Tuscmandl, szef VSL , omawiał plany na 2026 rok . I uświadomiłem sobie, że faktycznie wiele z tamtych obietnic już się spełniło, chociaż jesteśmy dopiero na początku kwietnia. Postanowiłem wrócić do tego filmu, by przypomnieć sobie, co nas jeszcze czeka, bo skoro już część obietnic się spełniła, to można z dużym prawdopodobieństwem założyć, że i reszta ma duże szanse. Co już się udało? Najpierw kilka rzeczy, które już mamy, a które Herb zapowiedział trzy miesiące temu: lyrical legato dla instrumentów dętych drewnianych zespół tub wagnerowskich Vienna Ensemble Pro 8 aktualizacje Flow dla różnych bibliotek fortepian Synchron Steinway D 1887 Synchron Harpsichord Trzeba sprawiedliwie przyznać, że udało się naprawdę sporo przez trzy miesiące. Co jeszcze jest w planach? Na co zatem jeszcze czekamy, jeśli chodzi o VSL ? Uszereguję może według tego, co mnie najbardziej intryguje: c...

O organach od CineSamples słyszałem już dawniej, omawiała je swego czasu m. in. Anne-Kathrin Dern . Ogólnie jednak jakimś dużym fanem bibliotek CineSamples nie jestem, bo podobnie jak biblioteki od EastWest , wydawały mi się one nieco już przestarzałe. Firma CineSamples , czy to chcąc sprzedać jeszcze raz to samo, czy to w obawie przed upadłością Native Instruments , postanowiła pójść wzorem Spitfire czy Orchestral Tools w swój własny player , nazwany Musio , budując alternatywę dla Kontakta . A że się o tym całym Musio w końcu dowiedziałem i chciałem go na czymś w miarę sensownym przetestować, zakupiłem Forbes Pipe Organ właśnie - dobrych organów nigdy za wiele. Najpierw biznes Niestety, posiadacze bibliotek CineSamples dla Kontakta nie dostają automatycznie licencji dla Musio , ani nawet nie mogą liczyć na żadną zniżkę - to są dwa zupełnie osobne konta i dwie zupełnie różne listy licencji. Czy to źle? Ja akurat za dużo rzeczy od CineSamples nie mam, ale myślę, że jakaś o...

W ostatni Dzień fortepianu firma Vienna Symphonic Library wybrała do promocji "50% taniej" Steinwaya D z 1887 roku. A że fortepian to nietuzinkowy, zaś ja żadnego fortepianu w wersji Studio jeszcze nie mam od VSL , skusiłem się. Synchron a Studio Jeśli chodzi o biblioteki VSL , to skupiam się przede wszystkim na wersjach Synchron , czyli tych nagrywanych w dużej sali Studio A ( Synchron Stage ). Bibliotek nagranych w mniejszym, bardziej wytłumionym Studio B , mam zaledwie kilka. Zasadnicza różnica między tymi studiami to ilość pogłosu i "przestrzenność" dźwięku. Studio B służy do rejestracji bardzo szczegółowych instrumentów z myślą o ich późniejszym łatwiejszym zmiksowaniu z nagraniami powstałymi w różnych miejscach. Wiadomo, łatwiej jest dodać pogłos niż go usuwać. Omawiany fortepian należy do serii Studio , czyli jest bardziej "suchy" niż fortepiany z serii Synchron - a jaka to w praktyce jest różnica, możecie się przekonać, słuchając dwóch...

Kiedy w styczniu 2026 testowałem odsłonę Prime wiedziałem, że prędzej czy później w moje ręce trafi wersja "duża", pozbawiona ograniczeń. Czekałem tylko na promocję - i taka promocja wczesną wiosną się trafiła, dzięki czemu mogę nareszcie z ulgą stwierdzić, że kompletowanie pełnej orkiestry od VSL jest w zasadzie zakończone. W kontekście Prime Tutaj muszę odnieść się do wersji Prime , którą miałem przez cztery miesiące, ale w zasadzie poza pierwszymi nagraniami testowymi praktycznie jej nie używałem. Stało się dokładnie to, co opisywałem w teście tej biblioteki , czyli liczne ograniczenia sprawiały, że raczej stawiałem na Orchestral Tools Berlin Woodwinds czy nawet Spitfire Studio Woodwinds . I nie chodziło mi w unikaniu Prime ze względu na słabą jakość dźwięku - nie, chodziło o elastyczność artykulacji, która mimo wszystko w tej wersji jest pewną przeszkodą. Część braków da się nadrobić np. specjalnymi narzędziami zewnętrznymi , ale jesli np. nie ma bardzo krótki...

Nie wiem, czy jesteście świadomi, że 88. dnia danego roku wypada Dzień Fortepianu - co przekłada się na 29 marca 2026. Dlaczego miałoby to nas, muzyków, interesować? Bo akurat na te dni wielu producentów bibliotek fortepianowych zorganizowało wyprzedaże i promocje - osobiście dostałem póki co trzy e-maile: od Spitfire Audio , od Vienna Symphonic Library oraz od Fracture Sounds i Orchestral Tools . Póki co milczą Synthogy (seria Ivory ), IK Multimedia ( Pianoverse ) oraz VI Labs , nic też nie wiadomo o promocji na Pianoteq (aczkolwiek o Modartt za chwilkę napiszę jeszcze w innym kontekście). O ile przeceny Spitfire , Orchestral Tools i Fracture Sounds są spore, bo sięgają 30-40%, to póki co VSL przebija ich zapowiedziami - w niedzielę będzie można kupić sobie wirtualny fortepian tej firmy za 50% ceny (i po co było się tak spieszyć?). Tak czy owak myślę, że warto poczekać do niedzieli z ostatecznymi zakupami, bo kto wie, czy jeszcze jakaś fajna okazja się nie trafi (ale na K...

Wybaczcie ten "clickbaitowy" nagłówek, ale nie potrafiłem wymyślić żadnego innego na sprawy, którę chcę rozważyć dzisiaj. A rozważania te zbiegają się w czasie z ogłoszeniem CEO Native Instruments , że firma za chwilę wejdzie w fazę upadłości - o problemach finansowych NI pisałem pod koniec stycznia . Nie jestem ekonomistą, więc nie będę wnikał w kwestie związane z działalnością Francisco Partners , obecnego właściciela Native Instruments , który w dużej mierze jest odpowiedzialny za obecny stan firmy. Native Instruments jest tak naprawdę tylko pretekstem do tego, co widać także w innych firmach i ogólnie rynku oprogramowania audio. I skłania do zastanowienia się, co dzieje się w sytuacji, gdy duży producent popularnego oprogramowania nie daje rady funkcjonować. Mam na myśli nas, muzyków i dźwiękowców, którzy często sposób pracy opieramy o bardzo konkretne produkty konkretnych firm. Przykład Native Instruments pokazuje, że nawet tak popularne i długowieczne firmy mogą w...

Idąc za ciosem (mam na myśli poprzedni wpis o narzędziach ), postanowiłem znacząco ułatwić sobie życie domowego mock-upera . Skoro MIDI Tools Hub jest w stanie przygotować w miarę czysty plik MIDI do dalszej obróbki, dobrze byłoby jeszcze trochę nad tym plikiem popracować, by siadać do DAW już tylko z myślą doborze instrumentów i pracą nad artykulacjami i dynamiką. Niewątpliwie jedną z dość czasochłonnych operacji jest ustalenie tempa opracowywanego utworu. Idę w tym momencie zwykle na łatwiznę, czyli posiłkuję się już istniejącymi wykonaniami, choć faktycznie już nie tak często, jak jeszcze rok temu - jednak doświadczenie robi swoje. Niemniej, pierwsza wersja tempa utworu często bywa "kalkowana" z jakiegoś istniejącego nagrania, które akurat podoba mi się najbardziej spośród mi znanych. Robiłem to zazwyczaj po prostu w Fender Studio Pro - miałem już przygotowaną wstępnie aranżację, przypisane instrumenty, skonfigurowane grupy i tak dalej. Wstawiałem wtedy na dole dodatko...