[K] Imperfect Samples Ebony Concert Grand Complete

Czy to już ostatni fortepian do kolekcji? Prawdopodobnie tak, bo ciężko będzie przebić Pianoteq albo Bösendorfera Imperial od VSL. Tym razem jednak wracam do fortepianów Fazioli, czyli zdobyłem konkurencję dla VSL Fazioli 308 Essentials.

Fazioli - ale który?

Firma Fazioli jest stosunkowo młoda, bo debiutowała jakoś w latach osiemdziesiątych XX wieku. Jej flagowy fortepian to koncertowy gigant F308, którego wielkością przeskakuje wyłącznie robiony ręcznie i istniejący w zaledwie kilku egzemplarzach Rubenstein R-371. Nie tylko jednak wielkość F308 ma znaczenie, bo firma Fazioli zasłynęła także dodaniem tzw. czwartego pedału, który zmniejsza odległość młoteczków do strun i powoduje, że można grać ciszej nie tracąc nic z jakości brzmienia - w odróżnieniu od stosowania pedału una corda, młoteczki przy "czwartym pedale" trafiają we wszystkie struny, tylko nieco słabiej.

W przypadku Ebony Concert Grand trudno orzec, czy mamy do czynienia z próbkowanym modelem F308 - zgaduję, że tak, bo na stronie znajduje się opis "10 foot Fazioli", a tylko F308 osiąga długość 10 stóp (i dwóch cali). Niemniej, nie znajdziemy tutaj implementacji "czwartego pedału", co - jak wyczytałem tu i ówdzie - podobno wynika po prostu z wieku biblioteki i niedostatków Kontakta. Jeśli wierzyć mojemu śledztwu, próbki nagrywano prawie 16 lat temu, więc nie jest to instrument nowy.

Na początku marudzenie

Firma Imperfect Samples nie ułatwia życia. Bardzo zirytowała mnie procedura instalacji - po pierwsze, warto zawczasu wiedzieć, żeby NIE ZAMYKAĆ okna z linkami, które otworzy się nam po zakupie. To jest JEDYNY sposób, żeby pobrać dopiero co zakupiony instrument. Dobrze czytacie - wydaliście np. ponad tysiąc złotych na wersję Extreme, a jedyny sposób na instalację, to klikanie w przeglądarce na linki do kolejnych plików rar, a każdy z nich to 2GB danych. Klikamy, ściągamy, klikamy, ściągamy i modlimy się, żeby nam się przeglądarka nie zamknęła. Owszem, niby możemy sobie zawczasu skopiować wszystkie linki do Notatnika, ale obawiam się, że to może nie wystarczyć, bo w użyciu mogą być pliki cookie czy jakieś dane w sesji, potwierdzające tożsamość. Z oczywistych powodów nie sprawdzałem tego.

Załóżmy zatem, że już te wszystkie dziesiątki gigabajtów mamy ściągnięte - teraz trzeba je rozpakować; na szczęście 7z czy Total Commander sobie z tym radzą, ale w ostateczności trzeba będzie jeszcze zainstalować WinRAR, bo Imperfect Samples nie pomyślało o archiwum exe ani zip.

Od razu też warto zrobić sobie kopię plików rar lub rozpakowanego archiwum, bo Imperfect Samples przebąkuje, że ponowne wygenerowanie plików do pobrania KOSZTUJE DODATKOWO, czyli jeśli stracimy pliki, za ponowne pobranie trzeba będzie dodatkowo zapłacić. Ponoć pliki te są generowane każdorazowo, dla każdego użytkownika osobno, bo mają "wbudowany" coś w rodzaju znaku wodnego, który umożliwia namierzenie osoby, która ośmieliłaby się spiracić bibliotekę. I fakt, tutaj plus dla Imperfect Samples, że Ebony nie zawiera żadnych irytujących systemów zabezpieczeń, numerów seryjnych, autoryzacji przez serwer i tak dalej.

Za to musimy mieć pełną wersję Kontakta, bo jedynym sposobem na skorzystanie z biblioteki jest użycie Files - biblioteka nie pojawia się w kontaktowym "racku"... Warto skorzystać też z polecenia Batch re-save, co powinno nieco przyspieszyć ładowanie próbek - już przy mojej wersji Complete (niecałe 40GB) zajmuje to dłuższą chwilkę z dysku M.2, z pewnością wersja Extreme wymaga większej cierpliwości (162GB!).

Jeśli mówimy o dodatkowych rzeczach, to na pewno warto mieć także dobry zewnętrzny pogłos, bo sam instrument niczego podobnego nie oferuje. Oczywiście, wersja Extreme ma dwa dodatkowe miksy (w porównaniu do Complete), ale żaden z nich nie jest "przestrzenny", wprost przeciwnie, jeden z nich jest wręcz opisany jako suchy, dry.

Możliwości

Wersja Complete, którą dysponuję, ma dostępne tylko trzy miksy mikrofonowe: z perspektywy grającego, z wnętrza fortepianu i z odległości mniej więcej 2 metrów (to jest ten najbardziej "przestrzenny", który słychać w nagraniu poniżej). Możemy załadować sobie instrument w trybie multi, gdzie dowolnie mieszamy dostępne miksy:

Możemy też oszczędzić miejsce w pamięci i korzystać wyłącznie z jednego z nich:

Poza regulacją czasu wybrzmiewania wersja Complete nie oferuje niczego więcej. No dobrze, mamy jeszcze możliwość np. używania dźwięków staccato czy efektów specjalnych, jak stuknięcia, puknięcia, trącenia klawisza itp. Trudno jest mi sobie wyobrazić, kto chciałby coś podobnego dodawać do normalnych utworów fortepianowych - ale może do pisania soundtracków się to nada, więc nie narzekam.

W każdym razie, na tym wszystkim przygoda z Ebony Concert Grand się kończy i możemy przystąpić do grania.

Brzmienie

Aby w pełni pokazać, z czym tu mamy do czynienia, nagrałem "Scherzo nr 4" Chopina, raz za pomocą Ebony, a drugi raz za pomocą VSL Fazioli 308, żeby mieć jakieś porównanie. Poniżej można posłuchać wersji od Imperfect Samples:

Natomiast tutaj wersja od VSL:

W obu przypadkach grają wyłącznie biblioteki, bez zewnętrznego pogłosu. Rzecz w tym, że VSL ma wbudowany pogłos - nie wyłączałem go, bo w końcu gdy ktoś chce skorzystać z presetu Intimate, taki właśnie dźwięk usłyszy. Natomiast w przypadku Imperfect Samples to, co słyszymy powyżej, to maksymalnie przestrzenna wersja - niczego więcej z tej biblioteki nie dostaniemy. W sumie, po zastanowieniu, wolę ten wariant, niż gdyby wszystkie ujęcia miały bardzo wyraźny zarejestrowany pogłos - wówczas już niewiele by się dało z tym zrobić. A dodać pogłos jest jednak dużo prościej niż go usunąć.

Trzeba też wyraźnie podkreślić różnicę w "idealności" brzmienia - o ile biblioteki VSL są niemal perfekcyjne i wychuchane, to Imperfect Samples dzielnie podąża za swoją nazwą i brzmienie Ebony trudno nazwać wzorcowym. Powiem więcej, byłem tym brzmieniem początkowo bardzo zawiedziony, i osobiście wolę jednak rozwiązania bliższe ideałowi. Jasna sprawa, że i takie nie do końca perfekcyjne biblioteki mają swoje zastosowania i brzmią może nawet bardziej prawdziwie, bo kto ma w domu zawsze idealnie strojący fortepian? Z drugiej strony, to jednak Fazioli 308, obecny na największych scenach koncertowych świata - trudno jest mi sobie wyobrazić, by nie był on zawsze świetnie przygotowany do gry. Niby więc fajnie, że nie jest to ideał, ale podświadomie czujemy, że to POWINIEN być ideał.

Podsumowanie

Osobiście mimo wszystko poleciłbym fanom marki Fazioli model od Vienna Symphonic Library, po pierwsze jako bardziej współczesny, brzmiący przestrzenniej, obsługujący słynny "czwarty pedał" i posiadający wbudowany pogłos - a także o wiele prostszy w instalacji i ewentualnej re-instalacji.

Jeśli jednak poszukujecie brzmienia "prawdziwego" fortepianu, z pewnymi niedoskonałościami i nie ma dla Was znaczenia, że to akurat Fazioli 308, to nie powiem, Ebony Concert Grand da się lubić, zwłaszcza jeśli okrasić go za pomocą Seventh Heaven czy Cinematic Rooms.