GadeSound

Moje pierwsze poważne spotkanie z biblioteką con sordino miało miejsce przy okazji testów Berlin Con Sordino Strings od Orchestral Tools . Potrzebowałem wówczas tego typu artykulacji do nagrania 21. koncertu fortepianowego Mozarta. Przedtem sprawdziłem smyczki Cinematic Studio Strings , Spitfire BBC Symphony Orchestra oraz Spitfire Chamber Strings . Brzmieniowo najlepsze były Chamber Strings , ale za to skład wydał mi się nieco za mały. Potem długo Berlin Con Sordino Strings leżały odłogiem, bo i w interesującym mnie okresie jakoś nie natykałem się na wiele utworów wymagających tej techniki (albo jakoś to przegapiałem - co na pewno miało miejsce w II. części "Zimy" Vivaldiego). Jednak ostatnio już trzeci raz natykałem się na taki utwór, a że moją główną biblioteką smyczkową są obecnie Duality Strings od Vienna Symphonic Library , postanowiłem rozszerzyć ją o con sordino . Wariant i inne szczegóły Póki co zdecydowałem się tylko na wersję Standard , bo wielomiesięcz...

Minął niemal rok od pierwszego wpisu o Griegu i postanowiłem wrócić do tego norweskiego kompozytora. Stało się podczas dogrywania kolejnych utworów suity "Peer Gynt", w tym wspominanego dzisiaj utworu "Śmierć Azy": Na tle innych utworów suity ten jawi się jako bardzo prosty i surowy, bo w zasadzie to zestaw modyfikowanych i powtarzanych akordów, grany wyłącznie przez sekcję smyczkową. A że przez dużą część kompozycji instrumenty grają cicho, była to wymarzona okazja do wykorzystania praktycznego biblioteki Pēteris Vasks Strings od Orchestral Tools . I faktycznie, moim zdaniem to jest idealny utwór do zaprezentowania walorów brzmieniowych tejże biblioteki - dzięki dużej staranności podczas nagrywania cichych fragmentów, wszelkie detale są słyszalne i nie ma żadnych irytujących przeskoków dynamiki. Także wykorzystanie w kulminacyjnym momencie sekcji "first chair" dodało odpowiedniego efektu vibrato , więc wszystko wyszło dokładnie tak, jak to sobie zapl...

Uff, co za nazwa! Śmiałem się z długich nazw VSL już przy okazji choćby Synchron Solo Strings - no, ale co zrobić, sama nazwa firmy to już trzy człony nazwy... Duality Strings Regular są kolejną biblioteką smyczkową od VSL , którą mam okazję sprawdzać w praktyce. Jest ona o tyle ciekawa, że niejako łączy zalety dwóch poprzednio testowanych bibliotek, czyli Synchron Elite Strings oraz Synchron Strings Pro . Mamy tu do czynienia jednocześnie z dużym i małym składem, bo VSL nagrało jednocześnie (dosłownie jednocześnie) dwie orkiestry w dwóch różnych studiach. Duży skład, czyli 14 pierwszych skrzypiec, 12 drugich, 10 altówek i wiolonczeli oraz 6 kontrabasów, zarejestrowano w słynnym Studio A ( Synchron ) (stąd człon "Synchron" w nazwach bibliotek tam nagrywanych). Skład mniejszy (8 pierwszych skrzypiec, 6 drugich, 5 altówek i wiolonczeli oraz 3 kontrabasy) nagrano w Studio B . Różnica (poza wielkością zespołów) tkwi w warunkach akustycznych. Studio Synchron jest duże i ma...

Prócz dużych i średnich składów smyczkowych, takich jak choćby Spitfire BBC Symphony Orchestra czy Cinematic Studio Strings czasem potrzebujemy składów nieco mniejszych. Zwykle są to konfiguracje w rodzaju sześcioro skrzypiec pierwszych, pięcioro drugich i altówek, cztery wiolonczele i trzy kontrabasy (plus-minus jeden w każdej z sekcji). Takie składy dają już pełniejsze brzmienie niż kwartety czy kwintety smyczkowe, ale nie tak rozmyte i potężne jak pełna orkiestra. Tego typu małe orkiestry kameralne świetnie nadają się do grania finezyjnych kompozycji Haydna, Mozarta czy Vivaldiego, nieco gorzej im idzie przy symfoniach Beethovena czy utworach Wagnera. Małych składów smyczkowych, wbrew pozorom, wcale nie ma na rynku bibliotek specjalnie dużo. A skoro mam ich trochę, postanowiłem kilka z nich po prostu porównać. Jako że biblioteki musiały wykazać się w "Divertimento D-dur" (a konkretnie w trzeciej części, "Presto"), z marszu odpadły takie biblioteki jak Pēteris...

Ostatnie miesiące to był wielki test bibliotek Vienna Symphonic Library . Miałem okazję używać Studio Traverso Flute , Synchron Elite Strings , Synchron Strings Pro oraz pakietu Synchron Solo Strings . Wszystko to spięte poznawaniem Synchron Playera , który podobnie jak SINE Player od Orchestral Tools , ma swoje mocne i słabe strony. W tym czasie powstało całkiem dużo testowych nagrań, wrzuconych przede wszystkim na nowy kanał GadesTester . Czego się dowiedziałem o VSL? Wracając do VSL biblioteką Studio Traverso Flute , miałem jeszcze wspomnienia z testów rożka angielskiego dla poprzedniej generacji playera . Przy okazji testów Elite Strings Standard pisałem o tym, że VSL ma mnóstwo różnych bibliotek smyczkowych, w których łatwo się pogubić. Nadal podtrzymuję to zdanie, choć dzisiaj już wiem nieco więcej na temat tego, dlaczego tych bibliotek jest aż tyle i czy one się między sobą (mniej więcej) różnią. Główną różnicę można poznać po tytule biblioteki - Synchron lub Studio...

No i stało się - jako wielki fan Synchron Elite Strings , mam teraz okazję testować nieco większy skład, dostępny w zestawie Synchron Strings Pro . To się musiało tak skończyć, bo Elite Strings zrobiły na mnie zbyt dobre wrażenie. Obie biblioteki wchodzą zresztą w skład jednego pakietu o nazwie Synchron Strings Bundle (jest tam jeszcze pakiet z efektami specjalnymi, Strings FX ) i obie dzielą zdecydowaną większość "drzewa artykulacji". Większa Strings Pro to skład dwukrotnie większy niż Elite Strings , bowiem mamy tutaj 14 pierwszych skrzypiec, 10 drugich, 8 altówek, 8 wiolonczeli i 6 kontrabasów. Nie jest to jeszcze zespół, który może "ciężarem" zawalczyć z powodzeniem ze Spitfire BBC Symphony Orchestra (16/14/12/10/8) czy z Orchestral Tools Berlin Symphonic Strings (18/16/14/12/8) - za to da się połączyć właśnie z Elite Strings (6/5/4/4/3), co daje już solidny zestaw 20 pierwszych skrzypiec, 15 drugich, 12 altówek, 12 wiolonczeli i 9 kontrabasów. Nie je...

Jak być może pamiętacie, w grudniu 2024 roku nie byłem specjanie zachwycony biblioteką Glass Strings , którą firmował znany wcześniej ze Spitfire Audio Christian Hansen. Potencjał istniał, instrument potrafił zabrzmieć imponująco, ale problemy techniczne (stabilność, jakość niektórych próbek) szybko ostudziły mój początkowy entuzjazm. Teraz, pół roku później, nadeszła wersja 1.1.2 (a nawet 1.1.3, o czym później), nowa i - ponoć - wspanialsza. Dotychczasowi użytkownicy dostają ją jako darmową aktualizację, postanowiłem więc dać Glass Strings drugą szansę. Zmiany zewnętrzne Pierwsza rzuca się w oczy zmiana interfejsu użytkownika - jest mniej trójwymiarowo, a bardziej "technicznie", co osobiście przyjmuję z aprobatą. Jest teraz podobnie jak w omawianych ostatnio Pocket Strings . Zasadniczo nie ma to wprawdzie wpływu na jakość dźwięku, ale miło, że usłyszano głos użytkowników. Tak biblioteka wygląda obecnie... ...a tak wyglądała pół roku temu Półgodzinną prezentację,...

Po Tallinnie i bibliotece Pēteris Vasks Strings to trzeci element, który pojawił się u mnie w związku z Midsommar Sale . Myślę, że Salu na jakiś czas kończy moją przygodę z nowymi bibliotekami od Orchestral Tools , bo szczerze mówiąc, może poza uzupełnieniem Beauforta nie widzę tam już nic, czego bym potrzebował. Wiadomo, że fajnie byłoby mieć Tom Holkenborg Brass czy Benjamin Wallfisch Strings , ale... Salu To osobliwa biblioteka. Nagrana w Arvo Pärt Centre w Estonii, różni się od Tallinna i Pēteris Vasks Strings przede wszystkim bardzo niewielkim pogłosem. Starano się uzyskać tutaj jak najbardziej "suche" i bliskie brzmienie, i jeśli mam być szczery - udało się to znakomicie. Jeśli ktoś tego właśnie oczekuje, będzie zadowolony. Drugą cechą szczególną tej biblioteki jest zawartość. Mamy tutaj prosty kwartet smyczkowy, ale dostępny tylko jako zespół - z instrumentów solowych dostajemy dość nieoczywisty wybór, bo altówkę i wiolonczelę. Brzmienie smyczków jest chro...

Kiedy testowałem bibliotekę Miroire , zdałem sobie sprawę z istnienia nieco podobnej biblioteki Tallinn . Wprawdzie brak w niej sekcji dętych (są za to organy!), ale już skład smyczkowy i chór - wygląda znajomo. A z powodu trwającej Midsommar Sale udało mi się zdobyć Tallinn za dosłownie pół ceny. Pozostaje tylko pytanie o sens: czy faktycznie mam zastosowanie dla tego typu biblioteki? I tak, i nie. Nagrań do biblioteki dokonano w kościele św. Mikołaja w Tallinnie, stolicy Estonii. Chórem był założony w 1981 roku Estonian Philharmonic Chamber Choir , zaś za sekcję smyczkową odpowiada Tallinn Chamber Orchestra . Nagrano także organy, więc całość sprawia wrażenie dedykowanej do opracowywania utworów sakralnych. Zwłaszcza, że skorzystano z naturalnego pogłosu miejsca nagrań i wszystko brzmi bardzo przestrzennie. Chór Przyznam, że po kontakcie z chórem w Miroire byłem zauroczony - choć sprawiał mi on na początku problemy . Chór w Tallinnie (w sumie 16 śpiewaków) rozwiązano bardz...

Z przykrością muszę napisać, że swego czasu Glass Strings od The Crow Hill Company nie bardzo sprawdziły się w moim domowym arsenale, o czym zresztą wspominałem miesiąc temu . Tym razem firma powraca po kilkumiesięcznej przerwie i od razu prezentuje bibliotekę Pocket Strings . Za darmo albo i nie Biblioteka była dostępna za darmo przez pierwszy weekend lipca 2025 dla subskrybentów, którzy dostali e-mailem specjalny kod rabatowy, obniżający cenę zakupu do zera. Poza tym okresem biblioteka kosztuje niecałe 15 dolarów, czyli w sumie można ją bez kodu zdobyć za cenę dużej pizzy. Sama biblioteka "waży" niecały gigabajt, więc jest raczej z gatunku "kieszonkowych". Mimo to pobranie jej trwa dłuższą chwilę, a sądząc z mało responsywnej strony samej firmy, po prostu ciągle mają mało wydajne serwery - chociaż sprawiedliwie przyznam, że jest szybciej, niż było przy poprzedniej stronie. Cóż to takiego? Jak można wnioskować z nazwy, mamy do czynienia z biblioteką smyczk...

Po prostu nie mogłem się oprzeć. Na bibliotekę Pēteris Vasks Strings czyhałem od dawna, ale odstraszała przede wszystkim cena. Poza tym Vasks to także biblioteka mocno sprofilowana i niekoniecznie przydatna w każdej możliwej aranżacji, całkiem jak opisywana niedawno Appassionata Strings od Spitfire Audio . Ale Orchestral Tools zrobiło - co u nich dość rzadkie - śródroczną wyprzedaż Midsommar Sale i cena spadła o połowę, co wykorzystać po prostu wypadało. Co w Vasks takiego specjalnego? Biblioteka powstała pod przewodnictwem łotewskiego kompozytora, Pēterisa Vasksa, a sample do niej nagrano w "naturalnym środowisku", czyli w kościele pod wezwaniem świętego Jana w Rydze. Instrumentalistami byli lokalni muzycy z orkiestry kameralnej Sinfonietta Rīga , zaś sama biblioteka to właśnie mały skład kameralny - 6 pierwszych skrzypiec, 5 drugich, cztery altówki i wiolonczele oraz 3 kontrabasy. Dodatkowo dostajemy także solistów z każdej sekcji. Tym, co czyni brzmienie tej bibli...

Firma Sonuscore od lat dostarcza swoje biblioteki potentatowi, czyli Native Instruments . Chyba każdy posiadacz Komplete próbował np. Action Strings czy Action Strikes - to są właśnie wyroby od Sonuscore . W wersji Komplete Ultimate pojawia się za to zestaw orkiestrowy Symphony Essentials . W wersji Komplete Collector's Edition dostajemy już pełną wersję orkiestry: Symphony Series , w skład której wchodzą instrumenty perkusyjne, sekcje dęte (blaszana i drewniana) w postaci całego zespołu, jak i instrumentów solowych, a do tego sekcja smyczkowa. A skoro już Collector's Edition mam , postanowiłem obadać, czy biblioteki od Sonuscore do czegoś mi się przydadzą. Na początek będzie miło Biblioteki sprawiają wrażenie bardzo solidnych - każda z części (a jest ich sześć) to słuszne kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt gigabajtów danych, co sugeruje porządną dawkę sampli. I faktycznie, danych wydaje się być mnóstwo i przekłada się to np. na kilka ujęć mikrofonowych, na które ...