GadeSound

Kończę przegląd wirtualnych fortepianów czymś specjalnym - kolekcją stworzoną przez jednego człowieka. Dore Mark to założyciel firmy The Experience Pianos , który zaczynał przygodę z tworzeniem własnych wirtualnych fortepianów od serwisu Pianobook . Do dzisiaj można tam znaleźć jego fortepiany, do pobrania zupełnie za darmo. Są one mniej rozbudowane niż komercyjne wersje, ale wypróbować warto. Co znajdziemy w kolekcji? Wprawdzie każdy z siedmiu fortepianów możemy kupić osobno, ale moim zdaniem kolekcja jest naprawdę solidna i warto pomyśleć o całości, zwłaszcza że mamy tu najróżniejsze modele, "na każdą okazję", można by rzec: Austrian Concert B290 - Bösendorfer Imperial Italian Concert 308 - Fazioli F308 New York SS211 - Steinway Model B Japanese Y212 - Yamaha S6 Carbon P212 - Steingraeber-Phoenix 212 Mason & Hamlin A174 - Mason & Hamlin Model A Clementi Fortepiano 1808 Każdy z tych fortepianów występuje w odmianie dla samplera Kontakt ora...

Był niedawno test Steinwaya D od Production Voices , wcześniej byłem zachwycony 300 Grand (Yamaha CFX) , więc tylko kwestią czasu stało się poznanie najstarszej biblioteki tego producenta - Production Grand 2 , czyli Yamahą C7 . Tym razem już nie wygłupiałem się z wersją 24-bit/48kHz, bo testy przeprowadzone na Concert Grand wykazały, że jest to w moim przypadku zbędna rozrzutność, biorąc pod uwagę mój sposób korzystania z brzmień fortepianowych. Staroć? Materiał audio do tej biblioteki powstał w... 2013 roku. Omawiana wersja druga, nowsza, bazująca na tych samych próbkach, ale z ulepszonymi algorytmami i poprawkami pochodzi z 2017 roku. Mimo sędziwego wieku, parametry techniczne nadal mogą budzić uznanie, bo to jednak 12 warstw dynamicznych, dostępność sympathetic resonance , half-pedaling , osobne próbki ataku i wybrzmiewania oraz osiem perspektyw mikrofonowych. Bibliotekę można kupić - tak jak Concert Grand - w trzech wersjach: omawianej LE (16-bit/44,1kHz), Gold (24-bit/48k...

Szczerze - nigdy nie słyszałem ani o tym instrumencie, ani chyba nawet nazwa producenta nigdy nie mignęła mi przed oczami (a przynajmniej nie kojarzę). Skąd zatem 300 Grand w zestawieniu? Otóż miałem już napisane całe podsumowanie, wnioski wysnute, nagrania opublikowane, kiedy znajoma napisała do mnie: "A Concert Grand testowałeś?". Nie zrozumiałem, więc podesłała mi link do strony producenta , a ja zacząłem czytać i szukać informacji. I okazało się, że Concert Grand jest faktycznie wymieniany tu i tam jako całkiem solidna i dobra biblioteka fortepianowa, zaś najnowszą biblioteką tego producenta jest 300 Grand , czyli wirtualna Yamaha CFX . No cóż, było jeszcze kilka dni do publikacji podsumowania, dlaczego by nie rzucić okiem (uchem?), może będzie to czarny koń całego wyścigu? Mały producent Production Voices to nie jest duży producent w rodzaju Vienna Symphonic Library czy Native Instruments . Nie znalazłem dokładnej liczby pracowników, bo wszędzie przewija się tylk...