GadeSound

Niemal rok temu uzupełniałem orkiestrowy narzędziownik biblioteką Spitfire Studio Woodwinds . Z perspektywy czasu nie był to zbyt produktywny zakup - po początkowym entuzjazmie, poszedłem jednak w stronę Orchestral Tools Berlin , porzucając biblioteki Spitfire (o czym pisałem całkiem niedawno ). Ale nie mogłem się oprzeć pokusie, by za czarnopiątkowe kilkadziesiąt euro dokupić aktualizację do wersji Professional i sprawdzić, czy dodatkowe instrumenty oraz (ważniejsze!) ujęcia mikrofonowe zmienią coś w moim podejściu do Studio Woodwinds . Krótko o Studio Woodwinds Studio Woodwinds jest biblioteką, będącą niegdyś częścią pakietu Spitfire Studio Orchestra (są jeszcze pakiety Strings i Brass ). Spitfire przez długi czas miało takie dwie orkiestry: symfoniczną i studyjną właśnie. Obecnie symfoniczna zmieniła się w jednolity pakiet Spitfire Symphonic Orchestra , natomiast studyjna nie jest już sprzedawana jako całość, a tylko jako osobne pakiety, podzielone na wersje standardową i ...

Dopiero co opisywałem darmową wersję Symphonic Orchestra od Spitfire , a tu - tuż przed czarnym piątkiem - pokazuje się aktualizacja do komercyjnej wersji. Zdążyłem ją pobrać rano i na szybko przejrzałem największe nowości, czyli nowe brzmienia nazwane Motif Brass . Tajne nowości Ani w mailu informującym o aktualizacji, ani na stronie Spitfire Audio , ani w katalogu biblioteki po zainstalowaniu dodatku nie ma ŻADNEJ informacji o wprowadzanych zmianach. Oczywiście wiadomo, że główną z nich jest wspomniana grupa brzmień Motif Brass , ale w filmiku promującym coś się przebąkuje o poprawkach i zmianach w innych miejscach biblioteki, a słuszna waga dodatku - ponad 7GB! - też sugeruje, że jeszcze gdzieś się coś zmieniło. Na razie nie wiadomo do końca, co i gdzie. Czym zatem są Motif Brass ? To zestaw trzech sekcji: waltorni (4 instrumenty grające razem), trąbek (trzy instrumenty) i puzonów (pięć instrumentów): Wyglądają niepozornie, ale brzmią całkiem zacnie Każda z tych sekcji d...

Swoją przygodę z bibliotekami Spitfire zaczynałem od BBC Symphony Orchestra Discover , którą dość szybko rozszerzyłem do wersji Core . W tamtym przypadku wersja Discover pojawiła się właśnie jako swego rodzaju "przynęta", mająca sprzedać większe wersje, ale była na tyle przydatna, że wiele osób użwało właśnie tej małej i w sumie "biednej" wersji, i to z powodzeniem. Nie było legato, nie było wszystkich instrumentów, ale jednak COŚ dawało się zrobić. W ostatnich dniach miała premierę wersja Discover , wykrojona z innej, słynnej biblioteki orkiestrowej, czyli Symphony Orchestra . Wykrojona, bo jest to w zasadzie demo dużej wersji - i w tym wypadku, niestety, jest to odczuwalne dużo mocniej niż w przypadku BBC . Ale może nie zaczynajmy od narzekania - najpierw pozytywy! Kolejna darmowa orkiestra BBC Discover przetarło szlaki, ale w tym roku miała premierę przecież Berlin Orchestra Free od Orchestral Tools , a na rynku mamy kilka innych, darmowych propo...

Jeszcze parę lat temu uważałem Spitfire Audio za producenta bodaj najlepszych bibliotek orkiestrowych, jakie można zdobyć współcześnie do domowego studia. Z pewnością wiązało się to z pewną "elitarnością" tychże bibliotek, z kolei owa "elitarność" nierozerwalnie wiązała się z wysokimi cenami. Biblioteki Spitfire były drogie, a skoro tak - dumałem - musiały być jednocześnie bardzo dobre. Jak widać, te lata temu moje myślenie było bardzo proste - firma robi drogie biblioteki, które mimo to nieźle się sprzedają, więc siłą rzeczy muszą być świetne. Paradoksalnie, taka logika nie musi być specjalnie daleka od prawdy. Źródło: Spitfire Audio Albion ONE - niespełnione marzenie Zaczęło się od marzeń o bibliotece Albion ONE - tak, tak, tej bardzo już teraz "klasycznej" czy może nawet przestarzałej (no, dobrze, edycja rocznicowa z 2024 parę rzeczy poprawiła, nie będę się kłócił). Albionu używało mnóstwo osób, więc ja także chciałem - ale przez te wszystkie...

Prócz dużych i średnich składów smyczkowych, takich jak choćby Spitfire BBC Symphony Orchestra czy Cinematic Studio Strings czasem potrzebujemy składów nieco mniejszych. Zwykle są to konfiguracje w rodzaju sześcioro skrzypiec pierwszych, pięcioro drugich i altówek, cztery wiolonczele i trzy kontrabasy (plus-minus jeden w każdej z sekcji). Takie składy dają już pełniejsze brzmienie niż kwartety czy kwintety smyczkowe, ale nie tak rozmyte i potężne jak pełna orkiestra. Tego typu małe orkiestry kameralne świetnie nadają się do grania finezyjnych kompozycji Haydna, Mozarta czy Vivaldiego, nieco gorzej im idzie przy symfoniach Beethovena czy utworach Wagnera. Małych składów smyczkowych, wbrew pozorom, wcale nie ma na rynku bibliotek specjalnie dużo. A skoro mam ich trochę, postanowiłem kilka z nich po prostu porównać. Jako że biblioteki musiały wykazać się w "Divertimento D-dur" (a konkretnie w trzeciej części, "Presto"), z marszu odpadły takie biblioteki jak Pēteris...

Kiedy pisałem wielkie porównanie różnych bibliotek organowych , uświadomiłem sobie brak podobnego instrumentu od Spitfire Audio . W dodatku okazało się, że ten znany producent ma aż trzy podobne instrumenty w swojej ofercie: Symphonic Organ , Union Chapel Organ oraz najmniejsze Shakespeare's Church Organ . Po obejrzeniu omawiających je filmików na YouTube , zdecydowałem się przetestować "średni model", czyli Union Chapel Organ . Dlaczego właśnie on, za chwilę wyjaśnię. Oryginał Union Chapel Organ są wirtualną wersją rzeczywiście istniejących organów, a konkretnie tych pochodzących z kościoła Union Chapel z Londynu. Zostały one zbudowane w 1877 roku, natomiast w 2013 roku zakończono ich pełną restaurację, przywracając dawny blask. Nie są to jakieś ogromne organy, ale też i nie najmniejsze: ponad 2000 piszczałek i 37 głosów to całkiem dobry wynik, większy niż w przypadku omawianych niedawno organów Molzer . W oryginale mamy dostępne łączenie manuałów oraz tremulan...

Biblioteki z serii ORIG!NALS zaczęły się pojawiać jakieś 5 lat temu chyba i oczywiście nie pamiętam już, która z nich była pierwsza. Podejrzewałbym albo Intimate Piano albo Intimate Strings , ale głowy sobie nie dam za to uciąć. Spitfire Audio miało już doświadczenia z darmowym pakietem LABS , który okazał się dużym wizerunkowym sukcesem - małe, proste biblioteki o wysokiej jakości brzmieniu bardzo spodobały się użytkownikom i natychmiast zostały zaakceptowane. Spitfire bało się wtedy wprowadzać od razu model płatny (z czym obecnie już nie ma problemu), więc zaproponowało właśnie serię ORIG!NALS , czyli troszkę bardziej rozbudowanych, ale ciągle prostych bibliotek o świetnym brzmieniu i w bardzo niskiej (jak na tę firmę) cenie: 29 dolarów/euro. Osiem bibliotek z mojej kolekcji Co tu mamy? Obecnie, czyli na połowę sierpnia 2025, ORIG!NALS zawiera 19 bibliotek : Originals Abe Laboriel Jr Drums Originals Cimbalom Originals Cinematic Frozen Strings Originals Cinematic Pads ...

Dopiero co testowałem klawesyny od Orchestral Tools , a tu mam możliwość wypróbowania alternatywy od Spitfire Audio . Ale Symphonic Extras to nie tylko klawesyny, ale także parę innych ciekawych instrumentów, w tym... cymbały, których braku żałowałem, przygotowując własną aranżację muzyki ze "Żwirka i Muchomorka": W Symphonic Extras znajdziemy dziewięć "instrumentów": aluphone, waterphone, steel pan, plucked piano, klawesyn, cymbały i trzy grupy brzmień określonych jako "skrobane" ( scraped ). Biblioteka działa w ramach samplera Kontakt , ale jest wersją odświeżoną w ten sam sposób, w jaki Spitfire odświeżyło Symphony Orchestra jakiś czas temu: Dzięki temu interfejs jest duży i czytelny, więc nikt nie powinien na niego narzekać. Prócz instrumentów zbiorczych, z przełączalnymi artykulacjami, znajdziemy także folder z artykulacjami indywidualnymi, czyli możemy sobie załadować tylko jedno, konkretne brzmienie, jeśli nie potrzebujemy pozostałych, a...

Ponad 80GB smyczkowych brzmień legato - czy to w ogóle ma sens? Rok temu popukałbym się w głowę, ale wystarczy zacząć grać, by stracić głowę dla tej biblioteki. A wierzcie mi, mam porównanie, choćby ze Spitfre BBC Symphony Orchestra , Spitfire Chamber Strings czy "zwykłą" Symphony Orchestra tego samego producenta. Appassionata przeszła też przez porównanie z Cinematic Studio Strings , Berlin Strings (także Symphonic) i niezwykle pięknie brzmiącą Berlin Con Sordino Strings (choć ta ostatnia jest biblioteką "specjalizowaną"). Przyjrzyjmy się temu bliżej. Specjalizacja Wspomniana biblioteka Orchestral Tools Berlin Con Sordino Strings jest biblioteką specjalizowaną, ponieważ zawiera brzmienie con sordino , z tłumikiem. Mimo wielu artykulacji, wszystkie one są grane z nałożonym na instrumenty tłumikiem, tak że nie sposób uzyskać "normalnego" brzmienia sekcji smyczkowej. To jednocześnie siła i słabość - brzmienie jest fenomenalne, ale jednocześnie spe...

Są takie momenty, gdy przydaje się duża, spójna biblioteka orkiestrowa, żeby szybko wykonać jakieś zlecenie, nagrać jakiś utwór, bez martwienia się o zgrywanie ze sobą różnych brzmień, uspójnianie przestrzeni i tym podobne rzeczy. Gdzie nie będziemy się martwili, że jakiegoś instrumentu zabraknie, bo po prostu mamy pod ręką komplet. Mam takich zestawów pięć, z czego jeden w zasadzie od razu mogę skreślić. Chodzi o EastWest Hollywood Orchestra , który - jak pokazały moje niedawne testy - nie za bardzo nadaje się obecnie do pracy, tzn. nadaje się, ale że pozostałe biblioteki są dużo wygodniejsze, nie ma sensu się męczyć. Pozostałe biblioteki to Orchestral Tools Berlin Orchestra (posztukowana, ale w zasadzie już kompletna), Spitfire BBC Symphony Orchestra Core , Audio Imperia Nucleus i omawiana Spitfire Symphony Orchestra . Stare czasy Spitfire Symphony Orchestra jeszcze do niedawna nieco straszyła archaicznym wyglądem, bo należała do pokolenia bibliotek "kontaktowych", p...