GadeSound

Modartt jak zwykle potrafi mnie zaskoczyć. W zeszłym roku niespodziewanie dostałem wersję dziewiątą z powodu grace period , ale że w styczniu wykupiłem pakiet Bundle , to tej jesieni za darmo trafił do mnie najnowszy fortepian dla Pianoteq , czyli omawiany Grand Japanese YFX . Nie pozostało nic innego, jak pobrać i przetestować! Japanese YFX? Choć producent nigdzie tego wprost nie podaje, to każdy wielbiciel fortepianów może dość łatwo odgadnąć, z jakim modelem mamy tutaj do czynienia. Chodzi, rzecz jasna, o Yamahę CFX , bo i symbol nawiązuje do tej nazwy, i parametry fortepianu się zgadzają. Możemy zatem spokojnie przyjąć, że mimo braku oficjalnej licencji firmy Yamaha , otrzymaliśmy kolejną wirtualną wersję "ce-ef-iksa". I bardzo dobrze, bo jest to fortepian ze wszech miar świetny. Patrząc na interfejs Pianoteq zauważymy wprawdzie logo i nowy obrazek, towarzyszący YFX : Poza tym jednak tylko brzmienie wskazuje, że mamy do czynienia z nowym modelem. No i fakt, że ...

Kończę przegląd wirtualnych fortepianów czymś specjalnym - kolekcją stworzoną przez jednego człowieka. Dore Mark to założyciel firmy The Experience Pianos , który zaczynał przygodę z tworzeniem własnych wirtualnych fortepianów od serwisu Pianobook . Do dzisiaj można tam znaleźć jego fortepiany, do pobrania zupełnie za darmo. Są one mniej rozbudowane niż komercyjne wersje, ale wypróbować warto. Co znajdziemy w kolekcji? Wprawdzie każdy z siedmiu fortepianów możemy kupić osobno, ale moim zdaniem kolekcja jest naprawdę solidna i warto pomyśleć o całości, zwłaszcza że mamy tu najróżniejsze modele, "na każdą okazję", można by rzec: Austrian Concert B290 - Bösendorfer Imperial Italian Concert 308 - Fazioli F308 New York SS211 - Steinway Model B Japanese Y212 - Yamaha S6 Carbon P212 - Steingraeber-Phoenix 212 Mason & Hamlin A174 - Mason & Hamlin Model A Clementi Fortepiano 1808 Każdy z tych fortepianów występuje w odmianie dla samplera Kontakt ora...

Uzbierało mi się orkiestr wszelakich przez te lata i obecnie problemem często nie jest brak jakiegoś brzmienia czy sekcji, ale wybór, która z bibliotek byłaby najlepsza do danego zadania. Bowiem nie jest tak, że zawsze i wszędzie najlepiej sprawdzą się np. VSL Synchron Duality Strings czy Orchestral Tools Beaufort - zgoda, są to świetne biblioteki, ale nie do wszystkiego. Przyjrzyjmy się zatem, jakie są możliwości poszczególnych rozwiązań - chociaż oczywiście muszę na samym wstępie zastrzec, że taki a nie inny sposób wykorzystania to mój subiektywny wybór, a nie jakiś obiektywny werdykt. Rozwiązania kompletne Najprościej zwykle jest, gdy opracowywany utwór ma taką formę, która niejako z marszu wskazuje na pasującą charakterem orkiestrę. Do dyspozycji mam następujące kompletne biblioteki orkiestrowe: Orchestral Tools Berlin Orchestra Pro Orchestral Tools Berlin Inspire Audio Imperia Nucleus (plus Areia, Jaeger i Dolce jako rozszerzenie) Spitfire Symphony Orchestra S...

Nadeszła wreszcie pora omówić najbardziej rozbudowany instrument organowy w mojej kolekcji - i nie, nie będzie to Hauptwerk . To Great Rieger Organ od Vienna Symphonic Library , czyli odświeżona wersja Konzerthaus Organ , biblioteki znanej z czasów Vienna Instruments . Wprawdzie VSL ma w ofercie także trochę mniejszy instrument, czyli Synchron Molzer Organ , ale jeśli już miałem się szarpnąć na coś porządnego, wybrałem właśnie Great Rieger Organ , a co! O Molzer Organ napiszę trochę później. Synchron Player? Nie do końca Ze względu na specyfikę symulowanego instrumentu, "normalny" Synchron Player okazałby się zbyt ograniczony. Dlatego właśnie organy dużych producentów, jak Orchestral Tools czy Spitfire Audio , korzystające ze "standardowych" interfejsów zaprojektowanych do innych typów instrumentów, nie sprawdzają się w praktyce. Interfejs zaprojektowany dla instrumentów orkiestrowych i ich artykulacji nie pasuje do manuałów, pedału i rejestrów - to są zupeł...

Biblioteki z serii ORIG!NALS zaczęły się pojawiać jakieś 5 lat temu chyba i oczywiście nie pamiętam już, która z nich była pierwsza. Podejrzewałbym albo Intimate Piano albo Intimate Strings , ale głowy sobie nie dam za to uciąć. Spitfire Audio miało już doświadczenia z darmowym pakietem LABS , który okazał się dużym wizerunkowym sukcesem - małe, proste biblioteki o wysokiej jakości brzmieniu bardzo spodobały się użytkownikom i natychmiast zostały zaakceptowane. Spitfire bało się wtedy wprowadzać od razu model płatny (z czym obecnie już nie ma problemu), więc zaproponowało właśnie serię ORIG!NALS , czyli troszkę bardziej rozbudowanych, ale ciągle prostych bibliotek o świetnym brzmieniu i w bardzo niskiej (jak na tę firmę) cenie: 29 dolarów/euro. Osiem bibliotek z mojej kolekcji Co tu mamy? Obecnie, czyli na połowę sierpnia 2025, ORIG!NALS zawiera 19 bibliotek : Originals Abe Laboriel Jr Drums Originals Cimbalom Originals Cinematic Frozen Strings Originals Cinematic Pads ...

Po Tallinnie i bibliotece Pēteris Vasks Strings to trzeci element, który pojawił się u mnie w związku z Midsommar Sale . Myślę, że Salu na jakiś czas kończy moją przygodę z nowymi bibliotekami od Orchestral Tools , bo szczerze mówiąc, może poza uzupełnieniem Beauforta nie widzę tam już nic, czego bym potrzebował. Wiadomo, że fajnie byłoby mieć Tom Holkenborg Brass czy Benjamin Wallfisch Strings , ale... Salu To osobliwa biblioteka. Nagrana w Arvo Pärt Centre w Estonii, różni się od Tallinna i Pēteris Vasks Strings przede wszystkim bardzo niewielkim pogłosem. Starano się uzyskać tutaj jak najbardziej "suche" i bliskie brzmienie, i jeśli mam być szczery - udało się to znakomicie. Jeśli ktoś tego właśnie oczekuje, będzie zadowolony. Drugą cechą szczególną tej biblioteki jest zawartość. Mamy tutaj prosty kwartet smyczkowy, ale dostępny tylko jako zespół - z instrumentów solowych dostajemy dość nieoczywisty wybór, bo altówkę i wiolonczelę. Brzmienie smyczków jest chro...

W związku z używaniem od dłuższego czasu TEControl Breath and Bite Controller 2 postanowiłem porównać dwie biblioteki instrumentów modelowanych, które bardzo dobrze nadają się do współpracy z tym typem kontrolera MIDI. Może i nie będzie to zupełnie równy pojedynek, bo VWinds używam już od jakiegoś czasu, mam na własność i uwielbiam, zaś SWAM Flutes miałem tylko w wersji próbnej, ale w końcu używam SWAM Saxophones oraz SWAM Solo Strings , więc jakieś tam obycie z instrumentami Audio Modeling posiadam. Subiektywnie Od razu na wstępie robię mocną uwagę - to porównanie będzie SUBIEKTYWNE. Nie spodziewajcie się werdyktu, która z bibliotek jest obiektywnie lepsza, bo funkcjonalnie są one bardzo zbliżone i każda ma zarówno wady, jak i zalety. Ja wiem, że w moim przypadku wygrała VWinds Flutes , więc nie będę Was trzymał w niepewności. Natomiast sądzę, że i tak warto zapoznać się z moimi przemyśleniami, bo każdy dodatkowy punkt widzenia może się przydać. Modelujemy Obie firmy od dł...

Seria Cinematic ma już swoje lata na karku, ale nadal pozostaje unikalna i brzmi co najmniej nieźle - a według niektórych, brzmi po prostu rewelacyjnie. Ja jestem z moją oceną gdzieś pomiędzy, ale o szczegółach opowiem za chwilkę, teraz zapraszając jeszcze do zapoznania się z materiałem na temat Cinematic Studio Brass , bowiem wiele przemyśleń dotyczących obu bibliotek jest wspólnych. Złe miłego początki Początki moich kontaktów z Cinematic Studio Strings były trudne - i dotyczy to nie tylko CSS , ale także Cinematic Studio Solo Strings , bowiem korzystając ze sporej zniżki kupowałem obie biblioteki łącznie. Na początku pojawił się problem z płatnością przez platformę FastSpring Order , która kończyła transakcje błędem, mimo że środki były dostępne i nawet przez FastSpring zweryfikowane. Komunikacja z supportem była szybka, ale dość oporna - nie mogłem się dowiedzieć, na czym polega problem, bo serwis uparcie twierdził, że nie mam środków na koncie. Dość nieoczekiwanie moim sp...

O przygotowywaniu mock-upu "V symfonii" Beethovena pisałem w pierwszej połowie stycznia , a dzisiaj, ponad miesiąc później, mam przyjemność obwieścić koniec prac nad tymże mock-upem . Trochę to trwało, w międzyczasie przygotowywałem także inne utwory, ale koniec końców jest całość! Dlaczego tak długo? Można się spierać, czy miesiąc to dużo czy nie. Moim zdaniem - poszło mi szybciej, niż się spodziewałem. Ale z drugiej strony, czas był potrzebny, żeby móc odpocząć i nabrać dystansu. To w ogóle ciekawy temat na osobne rozważania, nawiasem mówiąc - mam na myśli owo nabieranie dystansu do własnej pracy z perspektywy czasu, kiedy już przestajemy pamiętać, ile nas kosztowało zrobienie czegoś, a oceniamy tylko efekt. Bo mimo wszystko człowiek ma tendencję do przymykania oka na niedoróbki, usprawiedliwiając się poniesionym trudem, czyż nie? Przygotowanie każdej z części "V symfonii" zajmowało średnio tydzień, ale nie jednym ciągiem. Pracowałem np. jeden dzień nad ...