[K] Genuine Soundware PianoStudio

Na co może trafić człowiek, odinstalowując programy? Otóż może trafić na zapomniany program, którego dawno nie używał. Na przykład na organy Hammonda VB3-II od Genuine Soundware. A kiedy już na te organy trafiłem, uruchomiłem je, by sobie trochę pograć. I wtedy wyskoczyło mi powiadomienie, żebym KONIECZNIE zajrzał na stronę producenta, bo ten przygotował - uwaga! - modelowany fortepian! O, takiej zachęty przegapić nie mogłem.

Konkurencja dla Pianoteq?

To oczywiste, pierwsze skojarzenie - w końcu od lat to właśnie Modartt Pianoteq jest najbardziej znaną, modelowaną biblioteką fortepianową na rynku. Moim zdaniem jest też bez wątpienia najlepszym tego typu instrumentem. Czy w takim razie PianoStudio to konkurencja dla niego, czy raczej dla "średniego" fortepianu Arturia Piano V3?

Główny ekran interfejsu użytkownika jest czytelny i estetyczny (tu w wersji Standalone, czyli osobnego programu, ale wtyczka VST wygląda prawie identycznie):

Ładnie i czysto - to lubię

Mamy dostęp do kilku ważnych parametrów, jak np. otwarcie klapy fortepianu (animowane), wielkość pogłosu czy rezonansu "sympatycznego". To tutaj możemy włączyć symulację pomieszczenia, mikrofonów i przedwzmacniacza, jeśli mamy ochotę testować modelowanie także tych elementów. Dolną część ekranu zajmuje spory korektor, z którego możemy skorzystać do kontroli brzmienia (przygotowane przez producenta presety intensywnie używają tego elementu).

Klikając na dość nieoczywisty element w postaci małego kółeczka z krótką kreską (jeden przy pokrętle Reverb, drugi - przy Resonance - dlaczego dwa?), wejdziemy do ustawień szczegółowszych:

Parametrów jest mniej niż w VB3-II

Parametrów nie jest wprawdzie tyle, co w VB3-II, ale ciągle da się zmienić sporo.

Podobne kółeczko, opisane Velocity, daje możliwość sterowania charakterystyką reakcji instrumentu na komunikaty velocity wysyłane przez nasz sterownik MIDI (klawiaturę):

Krzywa reakcji klawiatury - jej dostępność zawsze cieszy

Osobną kartą są opcje programu, w których możemy podejrzeć docierające do instrumentu komunikaty MIDI czy włączyć obsługę półpedału:

Ogólne ustawienia PianoStudio

I to w zasadzie tyle, jeśli chodzi o ustawienia. Jest tego mniej niż w Pianoteq (zwłaszcza w wersji Pro), ale też nie od razu Rzym zbudowano. PianoStudio debiutowało w sierpniu 2026, więc ma za sobą raptem trzy miesiące rozwoju, a nie całe lata.

Graj, człowieku!

Dobra, gadam sobie i gadam, a przecież wypadałoby posłuchać, jak PianoStudio brzmi. Najpierw może menuet Pana Paderewskiego:

Pobrałem plik MIDI ze strony z transkrypcjami "rolek reprodukcyjnych" - ponoć jest to zapis gry samego Paderewskiego...

Żeby jednak dać posłuchać PianoStudio na tle konkurencji, nagrałem dokładnie ten sam utwór również za pomocą Pianoteq. Jako że GSi nie chwali się, który dokładnie fortepian modeluje, zestawiam go z najnowszym Grand Japanese YFX:

Wersja PianoStudio

Wersja Pianoteq Grand Japanese YFX

We wszystkich wypadkach nie korzystałem z zewnętrznego pogłosu, dając instrumentom zabrzmieć "po swojemu".

Wnioski prywatne

PianoStudio postawiłbym (na razie) jednak obok Arturii Piano V3 - jeszcze słychać pewną sztuczność dźwięku (w dolnym rejestrze). Opisywany instrument brzmi może nawet lepiej niż Arturia, bardziej spójnie, ale mnie przeszkadzały np. bardzo słyszalne odgłosy młoteczków, zwłaszcza w górze pasma. Teoretycznie można je stłumić, ale działa to zbyt słabo i zwłaszcza w przypadku pojedynczych dźwięków granych wysoko, mocno się one wybijają.

Druga rzecz to dyskusyjne (moim zdaniem) działanie symulacji przestrzeni, mikrofonów i przedwzmacniaczy. Żadne z dostępnych ustawień nie przemówiło do moich uszu - po sprawdzeniu naprawdę dużej liczby wariantów uznałem, że najlepszy dźwięk daje sam fortepian, bez symulacji żadnego z tych elementów. Być może oczekuję zbyt laboratoryjnego dźwięku i dla niektórych zastosowań te elementy się sprawdzą - tego nie przesądzam, tylko wspominam, że nie wzbudza to póki co mojego entuzjazmu.

Ostatecznie zatem PianoStudio to na pewno instrument udany, który może faktycznie przekształcić się w tańszą alternatywę dla Pianoteq (zwłaszcza że kosztuje mniej niż połowa tego, co trzeba zapłacić za wersję Pianoteq Stage). Z drugiej strony, Pianoteq jest dużo bardziej rozbudowany, ma też opracowane symulacje konkretnych typów fortepianów (i nie tylko fortepianów).

Jeśli kogoś przekonują dźwiękowo powyższe przykłady, na pewno może się skusić - instrument jest na początku drogi, może jeszcze poprawić jakość modelu i w pewnym momencie stać się realną konkurencją dla Pianoteq.