GadeSound

W listopadzie zachwycałem się VSL Synchron Brass , a dzisiaj mam okazję korzystać z zapowiadanej wówczas VSL Synchron Special Brass , czyli bibliotece "uzupełniającej", gdzie umieszczono instrumenty nieobecne w podstawowej wersji. I trzeba przyznać, że jest to zestaw bogaty, nawet bardzo - ale czy brzmi tak samo dobrze, jak podstawowa wersja? I czy faktycznie może się przydać? Co my tu mamy? Jak pisałem już w listopadzie, biblioteka Special zawiera 11 elementów: Synchron Piccolo Trumpet Synchron Trumpet (Bb, muted) Synchron Trumpet Ensemble (muted) Synchron Cornet Synchron Flugelhorn Synchron Bass Trumpet Synchron Wagner Tuba Synchron Wagner Tuba Ensemble Synchron Contrabass Trombone Synchron Euphonium Synchron Contrabass Tuba Sama biblioteka niczym w zasadzie nie zaskoczy tych, którzy już mają Synchron Brass (a raczej taka pewnie jest zwykle kolejność zakupu). Ot, ładujemy wybrany instrument do Synchron Playera i tyle: Jeśli mamy taką potrzebę, możemy...

Po eksploracji sekcji smyczkowych od Vienna Symphonic Library postanowiłem obadać także sekcję instrumentów dętych blaszanych. Ciągle bowiem szukam biblioteki na tyle spójnej i dobrze brzmiącej, by móc przestać mieszać instrumenty różnych producentów. Obecnie sytuacja miała się bowiem tak: bazą były dęciaki z Orchestral Tools Berlin Brass (w wersji rozszerzonej), które uzupełniałem za pomocą Beauforta i ewentualnie Cinematic Studio Brass . Solowe linie często grały natomiast modelowane instrumenty od Acousticsamples lub Audio Modeling , więc koniec końców projekty zaczynały wyglądać jak potwory Frankensteina. Z jednej strony zwiększa to elastyczność i różnorodność, ale z drugiej rodzi kłopoty z osadzeniem brzmienia na scenie dźwiękowej oraz komplikuje aranżację, bo każda biblioteka nieco różni się od innych sposobem obsługi, reakcją na velocity czy krzywe modulacji oraz, oczywiście, ma własny zestaw artykulacji. Czasem, jak w Berlin Brass , nawet poszczególne instrumenty tego sam...

Pierwsza połowa 2025 roku to prawdziwy boom na instrumenty od Orchestral Tools . Odkrywałem po kolei różne kolekcje - z różnym skutkiem. Niektórymi jestem zachwycony do dziś, choćby Berlin Con Sordino Strings należą do tej grupy. Innymi się głęboko rozczarowałem - tu najlepszym przykładem będą Duplex Saxophones . Wielokrotnie też bywało tak, że bardzo, bardzo chciałem jakąś bibliotekę mieć - tak było z Pēteris Vasks Strings i... Beaufortem . Długa droga Pierwszą część Beauforta zdobyłem jeszcze w styczniu 2025 i było to połączenie puzonu basowego i tuby. Nie mając jeszcze wówczas pełnej wersji Berlin Brass , za to mając spore kłopoty z "ogarnięciem" artykulacji w Cinematic Studio Brass , "chorowałem" na mocne, szybkie i precyzyjne instrumenty dęte blaszane. Szczególnie te z dołu pasma - stąd wybór tuby i puzonu basowego. I początkowo, przyznam bez bicia, rozczarowałem się Beaufortem . Miało być tak pięknie, a dostałem jakieś dziwnie nazwane artykulacje...

Po przetestowaniu SWAM Saxophones od Audio Modeling poczułem, że jeśli nie przetestuję konkurencji, czyli jakiejkolwiek biblioteki od Acousticsamples , nie będę spał spokojnie. Tak się bowiem składa, że nie tylko w kwestii saksofonów Acousticsamples jest groźnym rywalem Włochów - cała seria VHorns jest (zdaniem fachowców) świetna, o ile nie dużo lepsza od serii SWAM . Nie było innego wyjścia, jak tylko powiedzieć "sprawdzam" i... sprawdzić samodzielnie. Matematyka i fizyka na usługach muzyki Obie rodziny bibliotek, i SWAM , i VHorns czy VWinds , bazują na podobnej koncepcji - generują dźwięk w oparciu o modele matematyczne i szczątkowe sample. "Szczątkowe" w tym sensie, że nie są to sample odpowiedzialne za konkretne dźwięki, jak w tradycyjnych bibliotekach. W wypadku instrumentów modelowanych - jeśli dobrze zrozumiałem wyjaśnienia twórców - bardziej chodzi o "charakter" brzmienia pewnych charakterystycznych dźwięków, które (póki co przynajmniej) ...

Aż mi autentycznie wstyd, że używam tej biblioteki tak długo, a napisałem o niej tylko w kontekście wykorzystania artykulacji w Studio One . A przecież to dość istotna biblioteka, dzięki której parę ważnych dla mnie utworów nagrałem, a bez niej byłoby to niemożliwe... Czym się wyróżnia? CSB , że pozwolę sobie używać tego skrótu zamiast pełnej nazwy, jest biblioteką specyficzną. Wpisuje się w styl i logikę wszystkich bibliotek Alexa Walbanka, czyli Cinematic Studio Series . Wszystkie one mają bardzo podobny interfejs użytkownika, podobny sposób działania i bardzo charakterystyczne brzmienie. Interfejs użytkownika jest niewielki i prosty do opanowania Jest to brzmienie nie tak konturowe i mocne jak na przykład w Jaegerze od Audio Imperia , nie jest to także miękka klasyka jak w przypadku BBC Symphony Orchestra . W przypadku "blach" jest ostro i metalicznie, w przypadku smyczków i dętych drewnianych - ładnie, okrągło i romantycznie. Jeśli miałbym jakoś opisać cały zesta...

Pamiętacie Soft String Soloists od Fracture Sounds , które opisywałem nie tak dawno ? Wspominałem wtedy, że Fracture Sounds dostarcza cały zestaw świetnie brzmiących instrumentów. I wspominałem też właśnie o Brass Band Soloists , czyli pierwszej bibliotece z grupy Soloists . Dzisiaj pora przyjrzeć się tej bibliotece bliżej. Dęty zespół Nazwa nie kłamie - kupując Brass Band Soloists dostajemy do ręki pięć instrumentów dętych blaszanych, charakterystycznych dla zespołów dętych z północnej Anglii - i nie są to instrumenty, o których pomyślelibyśmy w pierwszej kolejności, widząc słowa "Brass Band". Pierwszym z nich jest kornet sopranowy, a drugim - kornet zwykły, o nieco niższym brzmieniu. Trzecim instrumentem jest flugelhorn, czyli swojsko zwana skrzydłówka, czwartym zaś - sakshorn tenorowy (czy też róg altowy - nie potrafiłem tego ustalić z całą pewnością). Ostatnie z piątki jest eufonium, czyli tuba barytonowa. Nie będę udawał, że jestem specjalistą od instrumentów dęty...

UWAGA - dopisek z 30.11.2025: poniższe informacje zostały znacząco poprawione, uzupełnione i rozszerzone w poście o artykulacjach dla Cinematic Studio w Studio One . Zapraszam do lektury, a poniższy tekst można potraktować obecnie jako ciekawostkę historyczną. Aranżując utwór orkiestrowy, najczęściej robię to w Studio One 5 Pro z uwagi na świetny moduł zarządzający artykulacjami. Jestem raczej zwolennikiem tej techniki, zamiast tworzenia osobnego śladu dla każdej artykulacji - jakoś jest mi łatwiej, gdy mam jedną ścieżkę puzonów, mimo że grają one fragmenty staccato , legato i czasem sforzando . W Studio One wystarczy dla takiego śladu zdefiniować schemat przełączania artykulacji i przypisać poszczególne nutki do poszczególnych grup. W Cubase jest to koszmar, szczególnie dla rozbudowanych bibliotek, dysponujących kilkunastoma artykulacjami dla konkretnego brzmienia. Kłopot z Cinematic Studio Od kiedy zacząłem używać Cinematic Studio Brass (rewelacyjna biblioteka "blach...