GadeSound

Prócz dużych i średnich składów smyczkowych, takich jak choćby Spitfire BBC Symphony Orchestra czy Cinematic Studio Strings czasem potrzebujemy składów nieco mniejszych. Zwykle są to konfiguracje w rodzaju sześcioro skrzypiec pierwszych, pięcioro drugich i altówek, cztery wiolonczele i trzy kontrabasy (plus-minus jeden w każdej z sekcji). Takie składy dają już pełniejsze brzmienie niż kwartety czy kwintety smyczkowe, ale nie tak rozmyte i potężne jak pełna orkiestra. Tego typu małe orkiestry kameralne świetnie nadają się do grania finezyjnych kompozycji Haydna, Mozarta czy Vivaldiego, nieco gorzej im idzie przy symfoniach Beethovena czy utworach Wagnera. Małych składów smyczkowych, wbrew pozorom, wcale nie ma na rynku bibliotek specjalnie dużo. A skoro mam ich trochę, postanowiłem kilka z nich po prostu porównać. Jako że biblioteki musiały wykazać się w "Divertimento D-dur" (a konkretnie w trzeciej części, "Presto"), z marszu odpadły takie biblioteki jak Pēteris...

Testowany niedawno Studio Traverso Flute miał być sprawdzianem, jak się sprawy mają z bibliotekami Vienna Symphonic Library i współczesnym playerem tej firmy o nazwie Synchron . Biblioteka Traverso Flute jest mała i względnie tania, ale w perspektywie miałem zdobycie Elite Strings , czyli dużo poważniejszej biblioteki smyczkowej. Synchron w testach wypadł nieźle, a skoro VSL w wakacje uruchomiła wielką promocję właśnie na instrumenty smyczkowe, więc nie pozostało nic innego, jak przystąpić do testów. Omawiam wersję Standard , która od wersji Full różni się liczbą zarejestrowanych ujęć mikrofonowych - lista artykulacji w obu przypadkach jest identyczna. Podobna sytuacja ma miejsce także w przypadku Spitfire Chamber Strings w wersjach Core i Professional , a że Core w zupełności mi dotąd wystarczała, to i dla Elite Strings poprzestałem na wersji mniejszej. "Mniejszej" nie znaczy małej, bo biblioteka zajmuje ponad 60GB i jest co pobierać. VSL i Studio One Tym, c...

Kiedy testowałem bibliotekę Miroire , zdałem sobie sprawę z istnienia nieco podobnej biblioteki Tallinn . Wprawdzie brak w niej sekcji dętych (są za to organy!), ale już skład smyczkowy i chór - wygląda znajomo. A z powodu trwającej Midsommar Sale udało mi się zdobyć Tallinn za dosłownie pół ceny. Pozostaje tylko pytanie o sens: czy faktycznie mam zastosowanie dla tego typu biblioteki? I tak, i nie. Nagrań do biblioteki dokonano w kościele św. Mikołaja w Tallinnie, stolicy Estonii. Chórem był założony w 1981 roku Estonian Philharmonic Chamber Choir , zaś za sekcję smyczkową odpowiada Tallinn Chamber Orchestra . Nagrano także organy, więc całość sprawia wrażenie dedykowanej do opracowywania utworów sakralnych. Zwłaszcza, że skorzystano z naturalnego pogłosu miejsca nagrań i wszystko brzmi bardzo przestrzennie. Chór Przyznam, że po kontakcie z chórem w Miroire byłem zauroczony - choć sprawiał mi on na początku problemy . Chór w Tallinnie (w sumie 16 śpiewaków) rozwiązano bardz...

Po prostu nie mogłem się oprzeć. Na bibliotekę Pēteris Vasks Strings czyhałem od dawna, ale odstraszała przede wszystkim cena. Poza tym Vasks to także biblioteka mocno sprofilowana i niekoniecznie przydatna w każdej możliwej aranżacji, całkiem jak opisywana niedawno Appassionata Strings od Spitfire Audio . Ale Orchestral Tools zrobiło - co u nich dość rzadkie - śródroczną wyprzedaż Midsommar Sale i cena spadła o połowę, co wykorzystać po prostu wypadało. Co w Vasks takiego specjalnego? Biblioteka powstała pod przewodnictwem łotewskiego kompozytora, Pēterisa Vasksa, a sample do niej nagrano w "naturalnym środowisku", czyli w kościele pod wezwaniem świętego Jana w Rydze. Instrumentalistami byli lokalni muzycy z orkiestry kameralnej Sinfonietta Rīga , zaś sama biblioteka to właśnie mały skład kameralny - 6 pierwszych skrzypiec, 5 drugich, cztery altówki i wiolonczele oraz 3 kontrabasy. Dodatkowo dostajemy także solistów z każdej sekcji. Tym, co czyni brzmienie tej bibli...

Od kiedy używam Spitfire Chamber Strings (obecnie już w wersji Core ), uwielbiam ten rodzaj brzmienia. Mały skład smyczkowy po prostu brzmi jakoś tak... ładnie. Nie jest aż tak surowo jak przy kwartecie czy kwintecie, ale nie brakuje innych sekcji orkiestrowych, jak przy większych składach. Niemniej, mimo że Chamber Strings od Spitfire brzmi bardzo dobrze, to jednak biblioteka ta ma swoje wady, przede wszystkim konieczność używania dodatkowych instancji, jeśli chce się skorzystać z wszystkich dostępnych artykulacji. Te bowiem, jak to w przypadku starszych bibliotek Spitfire , są wydzielone do sztywno zdefiniowanych zestawów i nie są dostępne wszystkie naraz. Pewne niedogodności Odeon Chamber Strings ma wprawdzie dopisek Modern Filmic Ensemble , ale pozwolę go sobie dla skrócenia zapisu pomijać w dalszej części. Sama biblioteka pochodzi od nieznanego mi wcześniej producenta, Insanity Samples , który nie jest jednak producentem początkującym. Przeciwnie, ma w swojej ofercie bard...

Późną jesienią 2024 roku kupiłem bardzo okazyjnie Chamber Strings Essentials , czyli uproszczoną bibliotekę brzmieniową z nagraniem niewielkiej orkiestry smyczkowej. Okazała się ona prawdziwym strzałem w dziesiątkę i obok Brass Band Soloists jest jednym z najbardziej inspirujących instrumentów wirtualnych, jakie mam. Vivaldi i "Cztery pory roku" "Cztery pory roku" Vivaldiego to jeden z moich ulubionych cyklów utworów muzyki barokowej. Słucham go "od zawsze", mam swoje ulubione wykonania, ale też nigdy nawet nie pomyślałem, że mógłbym nagrać własną wersję - wydawały mi się te utwory strasznie skomplikowane i "wirtuozerskie". W istocie, większość z dwunastu utworów składających się na "Cztery pory roku" to dialog skrzypiec solo z małym składem smyczkowym, uzupełnionym o klawesyn. Vivaldi komponował dość schematycznie i jeśli się posłucha innych jego utworów, w pewnym momencie wszystkie one zaczynają brzmieć (przynajmniej tak jest d...