GadeSound

Są takie mikrofony, których brzmienie od "pierwszego razu" się nam podoba. Do tej pory miałem tak dwukrotnie - przy Lewitcie LCT-440 i przy Røde NT1 5th . Oba te mikrofony kupowałem z określonymi oczekiwaniami i te oczekiwania były spełniane z nawiązką, a same mikrofony mają zapewnione częste wizyty na ramieniu mikrofonowym w moim domowym studio (co ciekawe, SM7B , którego brzmienie też bardzo lubię, zdecydowanie nie zrobił dobrego pierwszego wrażenia, przekonałem się do niego po pewnym czasie dopiero). Trzeci raz podobne wrażenie miałem przy pierwszym podłączeniu testowane mikrofonu JZ Vintage 11 . Zacząłem mówić i... no cóż, spodobało mi się to, co usłyszałem w słuchawkach. A miało nie być nowych mikrofonów! Tak, tak, i w zasadzie nie ma - JZ Vintage 11 otrzymałem do testów od gdyńskiej firmy Dialog-Media , oficjalnego dystrybutora mikrofonów łotewskiej firmy. Mikrofon nie jest zatem mój i nie dostanę go (ani innej zapłaty) w ramach wynagrodzenia. Dystrybutor nie wywier...

Po niedawnej rozmowie z Tomkiem Stankiewiczem postanowiłem się wreszcie zmobilizować i napisać program, który spełniałby dwie funkcje: po pierwsze, umiał odczytać z pliku mp3 istniejące już chaptery i zamienić je na opis w formacie Spotify . Po drugie, żeby umiał rzecz odwrotną - na podstawie pliku tekstowego uzupełniać znaczniki w pliku mp3 , dając jeszcze możliwość wstawiania linków URL lub grafik (a co!). Chaptery, chaptery... O chapterach w podcaście pisałem całkiem niedawno , a że programów na platformę Windows nie potrafiłem znaleźć za dużo, wpadłem na pomysł z programem - ale od razu dodam, że wpadłem nie sam, bo po rozmowie z Tomkiem Stankiewiczem . Tak czy owak, pod paru tygodni uzupełniam chaptery w odcinkach mojego podcastu, ale do tej pory było to męczące - wstawiałem znaczniki w Reaperze , potem eksportowałem listę znaczników do pliku tekstowego i tam ręcznie przerabiałem ją na dane akceptowane przez Spotify i YouTube'a . W efekcie miałem wprawdzie chaptery w ...

Zajęcie się nagrywaniem dźwięków wszelakich popchnęło mnie do zastanowienia się, jak te wszystkie dźwięki przechowywać, jak je nazywać, organizować, robić kopie zapasowe i tak dalej, i tak dalej. O ile w zdjęciach mam porządek dzięki Lightroomowi , w podkastach - dzięki Kasterowi , to już takie "luźne" nagrania leżą sobie w jednym z folderów. Niektóre są przynajmniej jakoś nazwane, ale większość ma nic nie mówiące nazwy POD00011.wav czy 220226_0338.wav . Poszukiwanie odgłosu otwieranych drzwi (kiedyś nagrywałem kilka wariantów nawet!) robi się zadaniem z kategorii uciążliwych czy wręcz niemożliwych. Dodawanie do tego chaosu nowych nagrań niczego raczej nie polepszy. Sposób pierwszy - foldery i nazwy plików Zbudowanie sobie struktury katalogów i podkatalogów oraz odpowiednie nazywanie plików to z pewnością jeden z pierwszych pomysłów, które przychodzą do głowy. Wymaga on jednak żelaznej dyscypliny i konsekwencji - co z tego, że wspomniane odgłosy drzwi nazwę drzwi1.wav ...

I proszę, ledwo się człowiek spostrzegł, a tu już kolejny grudzień i kolejne "Najnajnaj". W sumie, kiedy sobie o tym przypomniałem, to pierwsza myśl była - ale przecież się nic nie zmieniło! Ale zaraz napłynęła myśl druga - tak? Może najpierw sprawdź? Zatem do dzieła! Instrumenty W tym roku w ogóle muzyka miała się tak sobie, bo po zeszłorocznych ekscesach chyba musiałem odsapnąć. Poza tym, tak mnie pochłonęło nagrywanie podkastu, że zwyczajnie nie miałem już kiedy myśleć o muzyce, zatem w kwestii instrumentów wielkich roszad nie będzie. Spitfire BBC Symphony Orchestra Core Mimo wszelkich problemów, które miewam z tą biblioteką, wciąż jest najlepiej brzmiącym orkiestrowym instrumentem, jaki mam w zanadrzu. Wprawdzie po ostatnim patchu Nucleus sporo nadgonił, jednak BBC trzyma się krzepko. Modartt Pianoteq 7 Ta biblioteka chyba nigdy nie zniknie z zestawienia "Najnajnaj". Czy w wersji 6, czy 7, czy Stage , czy Standard , ciągle jest na topie. W tym roku...

Pierwsze wrażenie Nie ma co ukrywać, że pierwsze wrażenie przy rozpakowaniu słuchawek jest bardzo przyjemne. Znajdujemy bowiem sprzęt zapakowany w sztywny futerał, wewnątrz którego oprócz samych DT-1770 znajdziemy też woreczek z okablowaniem oraz dodatkowe pady. Wszystko starannie wykonane i ułożone, a do tego pachnące nowością. Fot. producenta https://www.beyerdynamic.de/ Same słuchawki są bardzo eleganckie. Czarne nausznice, skórzane obszycie pałąka. Nic nie trzeszczy, wszystko elegancko spasowane. Firmowo zamontowane są pady welurowe, co akurat mi bardzo odpowiada, więc nie traciłem czasu na wymianę tego elementu (tym bardziej, że, jeśli wierzyć innym recenzentom, nie jest to łatwa sprawa). Wetknąłem jacka do gniazda w laptopie, który akurat stał na biurku, z drugiej strony połączyłem przewód do słuchawek i włączyłem mój ulubiony testowy utwór, czyli "Let there be Light" Oldfielda wraz z poprzedzającym go "In the Beginning". I znieruchomiałem. Co na to us...