GadeSound

Nie jestem jakoś przesadnie łasy na efekty pogłosowe, chociaż ze dwadzieścia, trzydzieści lat temu wprost marzyłem o tym, by móc wytwarzać dźwięki bardzo, bardzo przestrzenne. Przez lata efektów tego typu trochę się mi uzbierało, obecnie używam FabFilter Pro-R2 , mam LiquidSonics Seventh Heaven , mam nawet Eventide Blackhole Immersive (o czym pisałem ostatnio ) czy iZotope Aurora . Mam też poprzednią wersję smart:reverb i w zasadzie tylko dlatego dokupiłem drugą wersję - otrzymałem bardzo duży upust związany z ceną początkową, aktualizacją i liczbą wtyczek na koncie Sonible . Ciężko było się oprzeć. Pogłos inny niż wszystkie Przyznam też bez bicia, że pierwsza wersja pogłosu od Sonible nie zrobiła na mnie jakiegoś piorunującego wrażenia. Ot, pogłos jak pogłos. Sama idea, by użytkownikowi "doradzało" AI w oparciu o typ sygnału wydał mi się na wskroś dziwaczny. Akurat pogłos wydaje się tym efektem, gdzie decyzja powinna być w pełni kreatywna, a nie zrobiona według tabelk...

Tej jesieni pojawiły się dwie ważne aktualizacje: Cubase doczekał się wersji 14, o czym wkrótce napiszę, zaś miesiąc wcześniej PreSonus pokazał Studio One 7 Pro . Obie aktualizacje warte swojej ceny, chociaż piszę to z przekonaniem głównie o Cubase . Studio One 7 Pro już tak opłacalne nie jest, szczególnie dla dotychczasowych użytkowników wersji Professional . Pieniążki PreSonus postanowił zamieszać w kotle licencyjnym i wydumał sobie nowy (chociaż wcale nie) model. Otóż pierwsza zmiana jest taka, że odtąd istnieje tylko jedna jedyna wersja Studio One , a mianowicie Studio One Pro . Jakiś czas temu zarzucono darmową wersję Prime , teraz zlikwidowano wersję Artist . Z tą zmianą wiąże się zresztą największy zgrzyt między PreSonusem a użytkownikami - otóż aktualizacja do wersji 7 kosztuje dokładnie tyle samo niezależnie od tego, czy mieliśmy wcześniej wersję Professional , czy Artist . Jeśli zatem ktoś dostał wersję Artist np. z interfejsem audio, teraz może ją zaktualizować w t...

Trochę już nagrałem muzyki w życiu - nie tak dużo, jak niektórzy, ale z kolei więcej niż inni, czyli w sam raz. O ile w końcówce lat dziewięćdziesiątych kompletnie nie dbałem o miks, który sprowadzał się do jako takiego dobrania głośności ścieżek, to już przy nagrywaniu Runaway okazało się, że utwór może być nawet niezły, ale nie da się go słuchać przez beznadziejny miks (i aranżację). Nagrywając Flashback byłem rozdarty, bo z jednej strony już sobie zdawałem z tego sprawę, ale okoliczności sprawiły, że zwyczajnie nie było jak się tym zająć (a chęć wydania kolejnego albumu była tak przemożna, że wygrała ze zdrowym rozsądkiem). Dopiero przy okazji Expectation spędziłem sporo czasu na miksowaniu, zwłaszcza dwóch utworów: "Caravan" oraz "Goodbye". W efekcie są to chyba najlepiej zmiksowane przeze mnie kawałki muzyki, co do których nie mam aż tak wielkich zastrzeżeń, jak do całej reszty. Co wcale nie oznacza, że są idealne (czy zresztą istnieje idealny miks?) No ...

Prace nad "Expectation" są w zasadzie skończone, postanowiłem zatem wrócić do albumu "Flashback", który - jako miksowany na słuchawkach podłączonych do laptopa - brzmieniowo podoba mi się najwyżej średnio... Jednak nie tylko ogólne brzmienie jest tu problemem. Co jest do zrobienia? Plan jest taki, żeby wszystkie utwory odsłuchać raz jeszcze, a dysponując obecnie lepszym odsłuchem (i także wiedzą, bo sporo rzeczy się przez ten prawie rok nauczyłem) zrobić ponownie miks oraz mastering. To nie wszystko, w planach są przynajmniej cztery zmiany. Po pierwsze chciałbym ujednolicić format projektów - większość jest nagrana w Cubase , ale trzy - w FL Studio . Wzorem Caravan z "Expectation", chciałbym te trzy utwory przenieść do Cubase , co w zasadzie już się dzieje. Po drugie kompletnie nowego nagrania wymaga utwór Internal , który był aranżowany i nagrywany "na kolanie", co widać zwłaszcza teraz, z perspektywy czasu. Na pewno nie może zostać w ...