GadeSound

Pisałem ostatnio o wirtualnych skrzypcach, a oto w moje ręce wpadła wirtualna wiolonczela, tego samego producenta. Żal nie skorzystać z takiej okazji, więc wypróbowałem także i ją. To samo, a nie to samo Producent utrzymuje spójną szatę graficzną dla swoich instrumentów - sprawdzałem na stronie, kontrabas i altówka też prezentują się podobnie: Do dyspozycji mamy również podobny zestaw parametrów i podobne możliwości podpinania ich pod dostępne kontrolery MIDI, więc tu zaskoczeń raczej nie było: Jak się gra? Przyznam, że o ile skrzypce mają moc "chwytania za serca", to właśnie wiolonczela jest moim ulubionym instrumentem smyczkowym. Nie wiem, czy rzecz jest w zakresie tonalnym, czy w tym ciepłym charakterze brzmienia, ale lubię melodie grane na wiolonczeli. Tutaj wrażenia z gry miałem nieco mniej entuzjastyczne niż przy skrzypcach, aczkolwiek ciągle gra się bardzo przyjemnie. Mniej zachwyciło mnie też samo brzmienie, chociaż wciąż jest to poziom akceptowalny...

Z wirtualnymi skrzypcami jest tak, jak z fortepianem - jedni producenci prześcigają się w budowaniu coraz większych i bardziej rozbudowanych bibliotek, zawierających coraz więcej możliwości artykulacyjnych, inni zaś - szukają alternatywnego sposobu. W wypadku fortepianów alternatywą okazało się modelowanie fizyczne, czego doskonałym przykładem jest Modartt Pianoteq . Używam tego fortepianu od dawna i nie czuję żadnej potrzeby wymiany na inny. Skrzypce - Mont Everest wirtualizacji Pod pewnymi względami ze skrzypcami jest gorzej, i to dużo gorzej. O ile samplowane biblioteki np. Ivory II , spełniają już wymagania pianistów, o tyle nie słyszałem, żeby którykolwiek ze skrzypków przyznał, że któraś z czołowych bibliotek skrzypcowych (np. Joshua Bell Violin albo Spitfire Solo Strings ) jest równie dobra, jak nagranie żywego muzyka. Wymagania są więc tutaj wyjątkowo wysokie. W tym momencie na scenę wchodzi firma Audio Modeling , która postanowiła pójść ścieżką wytyczoną przez Modartt , ...

Jako że przeszedłem już okres fascynacji instrumentami VST oraz bezkrytycznej wiary w materiały promocyjne producentów, pora rzucić okiem na posiadany zestaw instrumentów i wskazać te, które zupełnie się nie sprawdziły (przynajmniej do tej pory). Przy czym należy mieć na uwadze, że nie uważam poniższych instrumentów za totalne badziewie, które do niczego się nie nadaje - nie, to są świetne instrumenty, ale z różnych przyczyn nie dopasowały się do mojego sposobu pracy i gustu dźwiękowego (tak to nazwijmy). Izotope Iris 2 Zdecydowanie największe rozczarowanie i największa pomyłka zestawienia. I przykład, jak bardzo można się zasugerować filmikiem od producenta. Prezentacja Iris 2 mnie uwiodła - wyobraziłem sobie, jakie fajne dźwięki można tu uzyskiwać i to zadecydowało o zakupie. Po instalacji i wstępnym przesłuchaniu mina mi zrzedła. Próby tworzenia czegoś swojego spaliły na panewce. W rezultacie instrument pokrył się już grubą warstwą wirtualnego kurzu i w zasadzie go nie włączam. ...

Trochę zacząłem ostatnio znów dłubać w FL Studio z myślą o nowym albumie (pod roboczą nazwą "Runaway"). Jakichś spektakularnych efektów na razie brak, ale przynajmniej oswajam się z oprogramowaniem. Przez te prawie pół roku, jaki minął od wydania albumu "Via" troszkę rozbudowałem bazę instrumentów, głównie korzystając z wszelkich wyprzedaży i promocji (zwłaszcza na AudioDeluxe ). Wprawdzie nadmiar potrafi być szkodliwy, ale powolutku poznaję wszystkie mocne i słabe strony poszczególnych instrumentów i już wiem, kiedy z jakiego skorzystać - a tu już lepiej mieć wybór. Dzisiaj zatem kilka słów o nowościach względem poprzedniego podobnego wpisu . Spectrasonics Omnisphere 2 W zasadzie wymienienie tego programu już na samym początku zamyka niemal sprawę doboru brzmień. To chyba najlepszy z dostępnych (w ludzkiej cenie) instrumentów, jeśli chodzi o jakość i różnorodność brzmień. I nie jest to tylko sampler, który odtwarza wyłącznie barwy zaprogramowane przez twórców - t...