GadeSound

Nie znacie nazwiska Hoffstetter? Parę dni temu nic mi ono nie mówiło. Potem natknąłem się na "Serenadę" Haydna, którą znałem ze słyszenia (chociaż nie znałem tytułu) i postanowiłem ją nagrać. Szybko znalazłem nuty do Andante cantabile z piątego kwartetu smyczkowego Haydna i odpowiednie nagranie na YouTube - ale nie do końca zgadzały mi się oznaczenia utworu. Poprosiłem zatem "ajaja" o wszelkie informacje na temat "Serenady" i ze zdziwieniem dowiedziałem się, że wcale nie napisał jej Haydn. Sprawcą zamieszania okazał się wielbiciel muzyki Haydna, Roman Hoffstetter, benedyktyński mnich i kompozytor. Żył w tym samym czasie, co jego idol i komponował "na modłę" Haydna, tak był nim zafascynowany (zresztą, studiował dzieła Haydna i prowadził z nim korespondencję). No i tak się stało, że kilka kwartetów smyczkowych Hoffstettera zmieniło autorstwo za sprawą wydawcy, Antoine Bailleux. W XVIII wieku dość powszechną praktyką wśród wydawców było sprzedawa...

Po Tallinnie i bibliotece Pēteris Vasks Strings to trzeci element, który pojawił się u mnie w związku z Midsommar Sale . Myślę, że Salu na jakiś czas kończy moją przygodę z nowymi bibliotekami od Orchestral Tools , bo szczerze mówiąc, może poza uzupełnieniem Beauforta nie widzę tam już nic, czego bym potrzebował. Wiadomo, że fajnie byłoby mieć Tom Holkenborg Brass czy Benjamin Wallfisch Strings , ale... Salu To osobliwa biblioteka. Nagrana w Arvo Pärt Centre w Estonii, różni się od Tallinna i Pēteris Vasks Strings przede wszystkim bardzo niewielkim pogłosem. Starano się uzyskać tutaj jak najbardziej "suche" i bliskie brzmienie, i jeśli mam być szczery - udało się to znakomicie. Jeśli ktoś tego właśnie oczekuje, będzie zadowolony. Drugą cechą szczególną tej biblioteki jest zawartość. Mamy tutaj prosty kwartet smyczkowy, ale dostępny tylko jako zespół - z instrumentów solowych dostajemy dość nieoczywisty wybór, bo altówkę i wiolonczelę. Brzmienie smyczków jest chro...

Dzisiaj będzie krótko i węzłowato, a powód jest podobny jak w przypadku biblioteki Chamber Strings Essentials - migracja do bardziej rozbudowanej wersji, ale tym razem chodzi o Iconic Strings , o której pisałem całkiem niedawno . Dobre, ale może być lepsze Być może pamiętacie, że w poprzednim opisie wskazałem na dwie różnice między wersją zwykłą a wersją Professional . Otóż ta pierwsza pozbawiona jest większości wariantów omikrofonowania oraz portamento . Ta druga rzecz niespecjalnie mi przeszkadzała, bo choć sam efekt portamento lubię, to boję się jego nadużywania. Natomiast podczas prac nad kolejnymi utworami Bacha, Mozarta, Pachelbela czy Boccheriniego coraz bardziej irytowała mnie konfiguracja mikrofonów właśnie. Kwintet jest rozłożony dość mocno w panoramie, a jeśli nie użyjemy żadnego pogłosu, staje się to męczące w słuchaniu. Mikser nie daje dużych możliwości: Miksy do wyboru: albo jedna opcja, albo druga. I tyle. Kombinowałem zatem z zawężaniem obrazu stereo, ustawi...

Czaiłem się na tę bibliotekę od dłuższego czasu i już dwa razy widziałem ją w promocji, ale kiedy wreszcie mogłem dokonać zakupu, akurat była w swojej normalnej, niezbyt niskiej cenie. Do trzech razy sztuka jednak: w końcu wyczekałem, zbliżyła się wielka "zimowa wyprzedaż", a ja wysupłałem resztki zaskórniaków i mam. Zdobyłem. Kwintet Abbey Road Two: Iconic Strings zapełnia lukę w mojej kolekcji, którą dawno temu miała zapełnić Cremona Quartet . Na Cremonę nie zdecydowałem się ostatecznie ze względu na pewne dziwne rozwiązania interfejsu użytkownika, z którymi zmagam się już w Stradivari Violin - a cała biblioteka Cremona jest zbudowana w ten sam sposób. Poza tym Iconic Strings oferuje dodatkowo kontrabas, więc... Bezpośrednia motywacja Impulsem była chęć przygotowania jednego czy dwóch mock-upów utworów Haydna, Bacha, Mozarta czy Pachelbela - niestety, do tego zadania posiadane przeze mnie biblioteki okazywały się niewystarczające i nie byłem usatysfakcjonowany...

Jeśli ktoś z branży muzycznej kojarzy firmę Spitfire Audio , kojarzy też pewnie Christiana Hensona, jednego z jej założycieli (obok Paula Thomsona). Christian w lutym 2023 roku odszedł ze Spitfire Audio i pod koniec 2023 roku założył nową firmę, The Crow Hill Company , również tworzącą wirtualne instrumenty muzyczne. Glass Strings jest - jak dotąd - chyba najpoważniejszą propozycją firmy Hensona, a że mam ostatnio słabość do małych składów orkiestrowych, postanowiłem rzecz obadać, bo prezentacje na YouTube wydały mi się wielce obiecujące. Trudne początki Na razie mocno, niestety, widać, że The Crow Hill Company jest firmą początkującą. Daje się to odczuć podczas wizyty na stronie , by przejrzeć dostępne zasoby. Stronka pracuje bardzo wolno, od czasu do czasu wysypuje się z błędami oraz, naturalnie, wymaga założenia konta, bo biblioteki ściągamy za pomocą specjalnej aplikacji, która musi się zalogować na takie konto. Crow Hill App w pełnej krasie Crow Hill App jest zatem ...